Kabała Zarys encyklopedyczny

Gershom Scholem (1897-1982) urodził się w Berlinie i w 1923 roku zdecydował się na emigrację do Palestyny, gdzie później, w państwie Izrael, zdobył tytuł profesora. Stał się uznanym na całym świecie historykiem i znawcą judaizmu, koncentrując się zwłaszcza na żydowskiej mistyce i kabałą. Do ważniejszych publikacji jego autorstwa, które zostały przetłumaczone i wydane przez Wydawnictwo Aletheia, należą takie prace jak "Mistycyzm żydowski i jego główne kierunki" oraz "O mistycznej postaci bóstwa".

Scholem zdobył sławę jako autorytet w badaniach nad kabałą – istotnym nurtem judaizmu, który rozwinął się na nowo pod koniec średniowiecza obok tradycyjnych form religijnych. Kabała szczególnie związana jest z "Księgą Zoharu", średniowiecznym dziełem, i z postaciami takimi jak Izaak Luria, który twórczo rozwijał ten nurt w XVI wieku. Kabaliści, pod wpływem mistycyzmu i neoplatonizmu, kreowali śmiałe i poetyckie wizje oraz bibijne interpretacje.

Dzieło Scholema jest podzielone na trzy główne segmenty: Teoria, Zagadnienia i Osoby, gdzie autor szczegółowo analizuje doktryny kabały oraz charakteryzuje jej najważniejszych przedstawicieli. Choć kabała często kojarzy się z marginesami żydowskiego mistycyzmu, które eksplorowali różnoracy mistycy i mesjasze, jak Sabataj Cwi czy Jakub Frank, Scholem rzuca nowe światło na jej znaczenie i historyczny kontekst. W pracy tej, elementy takie jak dybuk, golem czy biały magia zyskują głębsze znaczenie i objaśnienie, wykraczając poza utarte skojarzenia związane z pseudokabałą.