Jak działa lęk. Kultura lęku w XXI wieku

Dzieło to, będące wyjątkowym przykładem kanonu nauk społecznych, stanowi socjologiczną analizę z moralnym zabarwieniem z przełomu XIX i XX wieku (1899). Autor tej pracy, Thorstein Veblen (1857–1929), Amerykanin o norweskich korzeniach, wprowadza teorię klasy próżniaczej, skupiając się na wielowymiarowym znaczeniu terminu „leisure”. Pojęcie „klasa próżniacza” nie odnosi się jedynie do grupy społecznej, która nie pracuje. W kontekstach takich jak „leisure time” czy „leisure centre” można dostrzec pozytywne aspekty nieaktywności. Veblen uważa, że klasa próżniacza obejmuje jednostki, które nie są zaangażowane w produkcję ani utrzymywanie się z pracy, nawet tej twórczej, mimo że mogą generować zarobki. Książka koncentruje się na pochodzeniu i cechach tej klasy. Wbrew powszechnie przyjętym lewicowym krytykom, Veblen nie uważa, że klasa próżniacza jest wyłącznie efektem kapitalizmu, lecz zaznacza jej dalekie, „barbarzyńskie” korzenie oparte na „łupieskim” podejściu do zdobywania zasobów. Wskazuje, że klasa ta istnieje w całej historii ludzkości. Współczesność, według Veblena, to „kultura pieniężna”, charakteryzująca się zjawiskami jak ostentacyjna konsumpcja na pokaz czy „zastępcza” konsumpcja, kiedy np. żona wydaje środki finansowe męża dla prestiżu. Takie zjawiska stały się możliwe przez powstanie mieszczan jako publiczności. Głębia analizy tych procesów sprawia, że praca Veblena jest barwnym i pełnym wdzięku przykładem socjologii klasycznej.