Intensywny Zapach Ruty

„Intensywny zapach ruty” to zbiór reportaży, które ukazywały się w renomowanych polskich periodykach takich jak „Tygodnik Solidarność”, „Powściągliwość i Praca”, „Polityka” oraz „Gazeta Wyborcza” w okresie od 1978 do 2002 roku. Zbiór został starannie wyselekcjonowany przez Elżbietę Petrajtis-O'Neill i Jana Doktóra. Według Ernesta Skalskiego, reportaże Stanisławy Domagalskiej wyróżniają się przenikliwością obserwacji, wrażliwością na ludzi oraz sprawnym językiem, które nie tylko oddają obraz epoki, lecz również poruszają uniwersalne kwestie ludzkiej natury i egzystencjalnych rozterek.Stanisława Domagalska (1946-2007) była uznawaną reporterką oraz pisarką literatury dziecięcej, znaną m.in. z książek takich jak „Coś”, „Żegnaj smutku” czy „Przyszywany dziadek”, które zostały przetłumaczone na inne języki, w tym „Trzy piętra zwyczajnych przygód” i „Kapeć”. Po podpisaniu listu w sprawie konstytucji w 1976 roku, spotkał ją zakaz publikacji, co spowodowało jej milczenie na wiele lat. W 1981 roku dołączyła do redakcji „Tygodnika Solidarność”, a po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażowała się w działalność podziemną, redagując „Tygodnik Wojenny” i „Przegląd Wiadomości Agencyjnych”.Domagalska pracowała również w „Powściągliwości i Pracy”, a w 1989 roku wróciła do „Tygodnika Solidarność”, choć na krótko. Od 1991 roku była związana ze Studiem Filmowym Kronika, gdzie uczestniczyła w tworzeniu Polskiej Kroniki Filmowej, a później samodzielnie reżyserowała filmy dokumentalne. Do najbardziej istotnych jej prac filmowych należą takie dokumenty jak „Łódź podwodna”, „Rozbitek” oraz „Pomnik z wnętrzem”, jak również współpraca przy produkcjach takich jak „Świadkowie”, „Wybór Polski” czy „Powstanie zwykłych ludzi”.