Instytut Naukowo-Badawczy Europy Wschodniej oraz Szkoła Nauk Politycznych w Wilnie (1930-1939)

Prezentowana książka szczegółowo omawia działalność dwóch kluczowych instytucji naukowych w Wilnie w okresie międzywojennym. Autorka, Henryka Ilgiewicz, z wielką starannością przeszukała różnorodne archiwa, aby odkryć materiały dotyczące podjętego tematu. Jej praca jest szczególnie wartościowa dzięki dogłębnej analizie dorobku wydawniczego Instytutu Naukowo-Badawczego w Wilnie, gdzie nie tylko przybliżyła treści artykułów i rozpraw publikowanych w niezależnych wydawnictwach, ale także szczegółowo zbadała indywidualne publikacje książkowe pisane przez naukowców związanych z Instytutem.Książka Ilgiewicz wypełnia istotną lukę w historiografii dotyczącej życia naukowego w Wilnie podczas dwudziestolecia międzywojennego. Jest to jednocześnie inspiracja dla przyszłych badaczy, którzy mogą korzystać z niej jako podstawy do dalszych badań na temat biografii osób powiązanych z omawianymi instytucjami. Recenzent prof. dr hab. Wiesław Caban podkreśla tę wartość w swojej recenzji.Henryka Ilgiewicz, polska historyk zamieszkująca Litwę, uzyskała tytuły doktoralne w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Aktualnie pracuje jako starszy pracownik naukowy w Instytucie Badań Kultury Litwy w Wilnie. Jest członkinią Polskiego Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy oraz Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Specjalizuje się w tématach dotyczących wileńskich towarzystw i instytucji naukowych, ochronie dziedzictwa narodowego oraz historii Polaków na Litwie. Do jej najważniejszych publikacji należą „Wileńskie towarzystwa i instytucje naukowe w XIX wieku”, „Societates Academicae Vilnenses: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie (1907-1939) i jego poprzednicy” oraz „Biblioteka Państwowa im. Eustachego i Emilii Wróblewskich w Wilnie (1912-1939) oraz towarzystwa ją popierające”.