Inskrypcje województwa lubuskiego. Powiat żagański (do 1815 roku)

Trzynasty zeszyt jest zwieńczeniem projektu badawczego oraz zamyka X tom serii Corpus Inscriptionum Poloniae. Tak jak wcześniejsze prace, ten zeszyt jest efektem badań przeprowadzonych w latach 2013-2018 przez Pracownię Epigraficzną działającą w Instytucie Historii Uniwersytetu Zielonogórskiego. To jedyna placówka w Polsce, która prowadzi tak szczegółowe badania epigraficzne. Projekt, będący częścią badań finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, nosi tytuł "Inskrypcje na terenach Polski Zachodniej do 1815 roku, t. X: województwo lubuskie."Wnikliwie zebrane materiały epigraficzne z powiatu żagańskiego to efekt kilkuletnich prac terenowych oraz badań w archiwach i bibliotekach. Uczestnicy projektu starali się jak najdokładniej uwzględnić wszystkie dostępne obiekty epigraficzne, zarówno te, które przetrwały fizycznie, jak i te znane jedynie z fotografii czy opisów. Dzięki temu nawet te "nieistniejące" obiekty mogą zostać włączone do badań naukowych. Po 1945 roku badany obszar doświadczył ogromnych strat w zabytkach, dlatego każdy zachowany artefakt staje się bezcenny i wymaga dokładnej dokumentacji, by ocalić go dla przyszłych pokoleń.Opracowanie obejmuje 645 obiektów inskrypcyjnych sprzed 1815 roku, z czego 485 zachowało się w całości lub w fragmentach. Opublikowanych zostało ponad tysiąc tekstów inskrypcyjnych. Najstarsze z nich to płyta nagrobna z 1316 roku i sarkofag księcia Henryka IV z 1342 roku. 62 artefakty pochodzą z okresu przedreformacyjnego, a 190 datuje się przed 1600 rokiem. Najnowszy zbadany obiekt pochodzi z 1814 roku. Zgromadzony materiał ma dużą wartość dokumentacyjną.