Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Imperator (1804-1815). Napoleon i jego epoka. Tom 2
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Druga odsłona obszernego dzieła francuskiego historyka oferuje wnikliwe spojrzenie na największe zwycięstwa i porażki Napoleona Bonapartego. Ta niezwykła postać, znana ze swojego kontrowersyjnego charakteru, znajduje się w centrum ożywionej debaty. Wielu historyków postrzega go jako genialnego dowódcę wojskowego, ambitnego reformatora i wizjonera dążącego do realizacji wielkiej misji cywilizacyjnej. Jednakże, równie wielu krytyków określa go jako przebiegłego manipulatora, cynicznego tyrana i bezlitosnego agresora.Po klęsce w kampanii rosyjskiej, gdy Napoleon zaczynał odbudowywanie swojej armii, często w jej szeregi wstępowali niedoświadczeni młodzieńcy. Taki obraz budzi skojarzenia z końcowym okresem II wojny światowej, kiedy to do Wehrmachtu wcielano bardzo młodych żołnierzy. To dramatyczna sytuacja, przez którą wiele francuskich matek przeklinało Korsykanina, oddając mu swoich synów.Istnieje również pogląd, że epoka napoleońska, z całą swoją cenzurą, systemem kontroli i nadzoru, stała się pierwowzorem nowoczesnej dyktatury. Sam Napoleon miał powiedzieć: „Ambicja władania duszami jest najsilniejszą z namiętności” — co może rzucać światło na jego własne motywacje.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Druga odsłona obszernego dzieła francuskiego historyka oferuje wnikliwe spojrzenie na największe zwycięstwa i porażki Napoleona Bonapartego. Ta niezwykła postać, znana ze swojego kontrowersyjnego charakteru, znajduje się w centrum ożywionej debaty. Wielu historyków postrzega go jako genialnego dowódcę wojskowego, ambitnego reformatora i wizjonera dążącego do realizacji wielkiej misji cywilizacyjnej. Jednakże, równie wielu krytyków określa go jako przebiegłego manipulatora, cynicznego tyrana i bezlitosnego agresora.Po klęsce w kampanii rosyjskiej, gdy Napoleon zaczynał odbudowywanie swojej armii, często w jej szeregi wstępowali niedoświadczeni młodzieńcy. Taki obraz budzi skojarzenia z końcowym okresem II wojny światowej, kiedy to do Wehrmachtu wcielano bardzo młodych żołnierzy. To dramatyczna sytuacja, przez którą wiele francuskich matek przeklinało Korsykanina, oddając mu swoich synów.Istnieje również pogląd, że epoka napoleońska, z całą swoją cenzurą, systemem kontroli i nadzoru, stała się pierwowzorem nowoczesnej dyktatury. Sam Napoleon miał powiedzieć: „Ambicja władania duszami jest najsilniejszą z namiętności” — co może rzucać światło na jego własne motywacje.
