Ich książęce wysokości. Fundament Górnego Śląska

Książka ta skupia się na historii władców Górnego Śląska, zwłaszcza na dynastii piastowskiej, ale także wspomina o Przemyślidach Śląskich oraz biskupach wrocławskich, którzy pełnili jednocześnie rolę książąt nyskich. Autor opisuje historię Śląska poprzez pryzmat życia tych władców, zaczynając od powrotu synów Władysława Wygnańca, co zapoczątkowało tworzenie się autonomicznego bytu politycznego, posiadającego sejm oraz system prawny. Dzieje te kończą się wraz z wymieraniem rodów książęcych, wywodzących się z feudalnej struktury władzy. Autor nie uwzględnia rodów magnackich, które później adoptowały tytuły książęce, jak książęta pszczyńscy, ani innych możnowładców takich jak ród Hohenlohe-Schillings. Książka ta podkreśla znaczenie rodów książęcych w ówczesnej Europie, które odcisnęły swoje piętno nie tylko na Śląsku, lecz również w innych regionach, poprzez sojusze małżeńskie z europejskimi dynastiami, wpływając na historię królestw od Anglii po Ruś. Członkowie tych rodów odgrywali istotne role w polityce europejskiej, pełniąc ważne funkcje w stolicach jak Praga, Budapeszt, Kraków czy Wiedeń. Dzięki nim Śląsk stał się nowoczesnym, praworządnym i bogatym regionem. Autor podkreśla swoją fascynację historią śląską, zaznaczając, że jego spojrzenie wynika z bycia Ślązakiem i wyraża je niezależnie od zewnętrznych opinii czy interesów.