Historia masakry nankińskiej

Ta historia nie ma na celu propagowania nienawiści czy ogólnego potępienia Japończyków. Ma raczej ukazać niebezpieczeństwa wynikające z narodowej propagandy, która zachęca do lekceważenia innych narodów. Przed wybuchem wojny Japończykom, w tym żołnierzom ich armii, wpajano narracje o bezprawiu i dzikości wśród Chińczyków. Nie dziwi więc, że ci, którzy natrafili na niespodziewanie zacięty opór w Szanghaju, pozwolili sobie na wyrażenie swoich najmroczniejszych impulsów, kiedy pojawiła się okazja, nie zdając sobie sprawy ze zła, jakie wyrządzają Chińczykom, a także własnemu honorowi narodowemu. Japońscy przywódcy polityczni twierdzili, że ich wrogiem nie jest naród chiński, lecz jego rząd, prowadzony przez gen. Czang Kaj-szeka. Jednak żadna inna polityka nie podważyła bardziej ich deklaracji niż zezwolenie żołnierzom na okrutne zbrodnie przeciwko ludzkości na terytorium Chin. Fragment z „The Terrible Record of Nanking” autorstwa Edwina Hawarda doskonale oddaje ten paradoks.Masakra w Nankinie pozostaje jednym z najbardziej ponurych momentów historii XX wieku. Pomimo tego, z powodu różnych uwarunkowań, jest stosunkowo mało znana w krajach zachodnich. Wydanie tego tłumaczenia ma na celu zwiększenie świadomości zachodnich czytelników na temat tej tragedii oraz jej implikacji.Książka „Historia masakry nankińskiej” to istotna pozycja, która zasługuje na szczególną uwagę. Jest to pierwsze tak kompleksowe studium, stworzone przez chińskich badaczy z Nankinu, które przedstawia pełen obraz masakry z perspektywy chińskiej, japońskiej i zachodniej. Zawiera szczegółowy opis od upadku miasta, przez same brutalne wydarzenia, po działania międzynarodowych organizacji niosących pomoc uchodźcom oraz procesy zbrodniarzy wojennych. Ważnym atutem tej pracy jest oparcie na nowo opublikowanych materiałach źródłowych dotyczących masakry.