Historia ciała w średniowieczu

Przez ostatnie dekady francuscy historycy wypełniają braki w naszej wiedzy o przeszłości, szczególnie skupiając się na historii życia codziennego. Tradycyjnie bowiem, większy nacisk kładziono na wielkie wydarzenia i narracje, a pomijano tym samym realia życia codziennego w różnych epokach. Wiemy wiele o bataliach, ale niewiele o tym, jak wyglądało codzienne życie ludzi w tamtych czasach. Jacques Le Goff, uznany francuski historyk, oraz młodszy Nicolas Truong, przedstawili analizę, która bada temat ludzkiego ciała jako kluczowy element codzienności. Ich uwaga skierowana jest w szczególności na średniowiecze, epokę często postrzeganą jako skrajnie duchowa, a więc mniej zbadana w kontekście życia fizycznego. Autorzy wskazują na charakterystyczny dla tej epoki kontrast między tym, co wzniosłe i przyziemne, oraz napięcia między religijnymi nakazami a materialnymi pokusami: potępieniem i celebrowaniem życia zmysłowego, postem i karnawałem, celibatem i miłością dworską, czy ascetyzmem i opowieściami o fantastycznym Krainie Pieczonych Gołąbków. Pokazują, jak te przeciwstawne koncepcje odzwierciedlają wewnętrzne sprzeczności w chrześcijaństwie, które uznaje świat doczesny za dzieło Boga, ale jednocześnie go odrzuca na rzecz życia wiecznego. Pomimo to, jak podkreślają autorzy, ludzkie ciało w średniowieczu nigdy nie kapitulowało przed teologicznymi wymaganiami.