Fatamorgana saudyjskiej przestrzeni społeczno-kulturowej kobiet

Opinia prof. nadzw. dr hab. Ewy Jarosz wyraża przekonanie, że książka ta ma potencjał, by stać się naukowym bestsellerem, docierając do szerokiego grona odbiorców, nie tylko w kręgach akademickich i badawczych. Sama autorka, dzieląc się tymi doświadczeniami, opisuje swoje dwuletnie życie w Królestwie Arabii Saudyjskiej, od lipca 2010 do lipca 2012 roku, gdzie przebywała z powodu pracy męża na kontrakcie. Ta wyjątkowa sytuacja otworzyła przed nią możliwości bliskiego poznania życia codziennego Saudyjczyków, zwłaszcza kobiet, co dało jej szansę na prowadzenie badań etnograficznych w sposób naturalny i niewymuszony. Będąc żoną specjalisty, autorka miała ułatwiony dostęp do saudyjskich domów i okazję do rozmów z kobietami, które odbywały się w przyjacielskiej atmosferze. Takie rozmowy często toczyły się w stylu "między nami kobietami", co pozwalało jej na zdobycie informacji, do których inni badacze mogliby nie mieć dostępu. Jej obecność w Królestwie była również ułatwiona przez zainteresowanie, jakie wzbudzały jej dzieci oraz jej płynna znajomość języka angielskiego, co było atutem, zważywszy na chęć Saudyjczyków do nauki tego języka. Pomimo wielu okazji do obserwacji uczestniczącej, autorka nie miała całkowitej swobody w prowadzeniu badań, co mogło prowadzić do pewnych ograniczeń. Niektóre z jej rozmówczyń wyrażały zdziwienie pytaniami, które wydawały im się nietypowe, co wskazuje na bariery kulturowe, z jakimi się spotykała. Sytuacje te jednak nie zniechęciły jej do dalszego pogłębiania wiedzy o społecznych aspektach życia kobiet w Arabii Saudyjskiej. Autorka zaznacza, że pełna wiarygodność jej badań wymagała też zmierzenia się z wyzwaniami, kiedy jej rozmówczynie nie znały angielskiego, co szczegółowo opisuje w części dotyczącej metodologii. Podsumowuje swoje doświadczenia refleksją, że życie oraz jego nieprzewidywalne okoliczności w dużej mierze są w rękach Allacha, co uzmysławia jej badania i obecność w tej specyficznej przestrzeni kulturowej.