Farmakoterapia w kardiodiabetologii

Choroby sercowo-naczyniowe wciąż stanowią główną przyczynę zgonów na świecie, a cukrzyca jest uznawana za pierwszą niezakaźną pandemię. Zaburzenia metaboliczne, które prowadzą do cukrzycy, jednocześnie zwiększają ryzyko wystąpienia problemów z układem sercowo-naczyniowym. W codziennej praktyce klinicznej widzimy, że pacjent z cukrzycą jednocześnie staje się pacjentem kardiologicznym. Diabetolog często prowadzi osoby po niedawnych incydentach wieńcowych, z niewydolnością serca, migotaniem przedsionków lub z niekontrolowanym nadciśnieniem. Z kolei kardiolog spotyka się z pacjentami borykającymi się z hiperglikemią, czy to w nowo zdiagnozowanej cukrzycy, czy z powodu słabej kontroli poziomu cukru. Kiedy dodamy do tego zarządzanie lipidami i koordynację pomiędzy różnymi poradniami specjalistycznymi, pojawiają się wyzwania, które zazwyczaj spadają na POZ. Może zamiast tego zorganizujemy spotkanie specjalistów, aby omówić kompleksowe podejście do pacjentów z cukrzycą i schorzeniami układu sercowo-naczyniowego. Warto porozmawiać o współczesnych możliwościach farmakoterapeutycznych w kardiodiabetologii: od roli flozyn i analogów GLP-1 po zastosowanie pochodnych sulfonylomocznika czy inhibitorów DPP-4. Jak najlepiej optymalizować leczenie przeciwpłytkowe i przeciwkrzepliwe u diabetyków? Kto dominuje – inhibitory konwertazy angiotensyny czy sartany? Czy fibratów nadal warto używać i jakie efekty przynoszą beta-adrenolityki? Celem tej monografii jest właśnie tą wyjątkową wymianę wiedzy między specjalistami. Wierzymy, że znajdziecie w tej książce odpowiedzi na pytania, które towarzyszą codziennym decyzjom terapeutycznym.