Emma wywiad rzeka z Marią Straszewską

Maria Straszewska jest jedyną żyjącą przedstawicielką redakcji „Biuletynu Informacyjnego”, który w okresie II wojny światowej był największym pismem podziemnym w Europie. W momencie wybuchu wojny, mając zaledwie 20 lat, była studentką polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i pełniła rolę instruktorki w Zrzeszeniu Kręgów Starszoharcerskich „Kuźnica”. We wrześniu 1939 roku zaangażowała się w obronę Warszawy jako członkini Pogotowia Harcerek. W trakcie okupacji pracowała w „Biuletynie Informacyjnym”, począwszy od roli łączniczki i sekretarki, aż po członka redakcji, pozostając tam do zakończenia Powstania Warszawskiego. Jej współpraca z Aleksandrem Kamińskim, autorem „Kamieni na szaniec”, nie tylko była zawodowa, ale także przerodziła się w głęboką miłość. Świadectwo Marii Straszewskiej jest wyjątkowo szczere i nieupiększone, ukazując codzienne działanie „Biuletynu” od wewnątrz. Po zakończeniu aktywności w podziemiu, od 1956 roku pracowała na Wydziale Polonistyki UW, a w 1973 roku uzyskała tytuł profesora. W latach 1979-1985 mieszkała we Francji, gdzie wraz z mężem, Zbigniewem Siecińskim, pracowała jako wykładowca i dyrektor Centre d'Études Polonaise na Uniwersytecie Paris IV Sorbonne. Stanisław Maliszewski, we wstępie do książki, podkreśla jej niezależność i nowoczesność poglądów, zauważając przy tym fascynujący optymizm i życiową młodość. Publikację, opracowaną we współpracy z Muzeum Historycznym m.st. Warszawy, wzbogacają trzy wkładki ze zdjęciami na papierze kredowym, liczne dokumenty z epoki, bibliografia oraz indeks nazwisk i pseudonimów.