Dziewczyna z sierocińca

Istnieje coś bardziej przerażającego niż sama zazdrość—jest nim obsesja, która potrafi sparaliżować umysł. Książka, która mnie totalnie porwała i zafascynowała, pozostawiając ślad pełen emocji, którą polecam z całego serca. Dawno żadna historia nie wzbudziła we mnie tak żywej reakcji!

Ernestyna August od najmłodszych lat musiała zmagać się z trudnym losem. W czasie wojny trafiła do polskiego sierocińca, gdzie walczyła o każdy dzień. Jako Niemka była postrzegana jako ktoś obcy, a nawet gorszy. Zakonnice, które się nimi opiekowały, nie były w stanie zapobiec coraz częstszym aktom przemocy pomiędzy dziećmi.

Po zakończeniu wojny Ernestyna znalazła nowy dom, kiedy została adoptowana przez polską lekarkę. Warszawa stała się jej nowym światem, pełnym nieznanych możliwości i nadziei. Jednak ta harmonia nie miała trwać wiecznie. Powrót ojczyma do Polski odmienił wszystko. Mężczyzna, doświadczony przez życie, zasłaniał swoją obsesyjną fascynację dziewczyną wspomnieniem wielkiej miłości z młodości. Jej obecność przywoływała mroczne sekrety jego dzieciństwa, ponownie otwierając rany.

Joanna Parasiewicz przedstawia w swojej powieści niezwykłą historię o izolacji, najciemniejszych aspektach ludzkiej psychiki oraz bólu, który jest nieuzasadniony.