Dziewczyna z konspiracji

Czy to możliwe, że ta książka jest debiutem?!?!
Dosłownie przez całą książkę czułam się, jakbym czytała książkę doświadczonej autorki. Po przeczytaniu zakończenia zaczęłam szukać wcześniejszych powieści autorki a tu BUM. Jest to pierwsza książka Weroniki !! 😮

Powieść osadzona jest w Poznaniu, dzięki czemu czytało mi się ją z jeszcze większą ciekawością, z racji tego, że jeszcze nigdy tam nie byłam.
Czytając o mieście wcielonym do III Rzeszy, coraz bardziej zgermanizowanym, stałe tracącym swój polski charakter mocno wczułam się w klimat i to będzie ciekawe doświadczenie jechać do Poznania teraz, gdzie znowu jest on Polski, odkryć jego przemianę.
Z pewnością będę szukać tam śladów Wandy...
Kim ona była, że aż tak zapadła mi w pamięć?

Wykończona oczekiwaniem na wieści o zaginionym mężu Leonie, z pomocą przyjaciela Stefana, podejmuje pracę w słynnym Hotelu Bazar. Tam czas się zatrzymał. Piękny wystrój, wykwintne dania, świetna zabawa do białego rana w towarzystwie eleganckiej muzyki granej na żywo. Niestety są tam tylko goście w niemieckich garniturach, a to co opowiadają sobie nawzajem z uśmiechem na ustach, mrozi krew w żyłach.

Niczego nieświadoma kobieta poznaje dwóch wrogich mężczyzn. Jak ich znajomość wpłynie na życie Wandy?
Czy dołączenie do konspiracji wyjdzie jej na dobre?
Czy uda jej się dowiedzieć czegoś na temat jej męża?
*
Pojawił się tutaj jeden jedyny zgrzyt. Mianowicie relacja między Friedrichem a Wandą. To, że wziął ją do domu jako pomoc, jednocześnie bardzo naciskał na wspólne posiłki, spędził z nią święta Bożego Narodzenia, nawet dał jej POLSKIE! książki w prezencie. To niestety jest bardzo mało prawdopodobne, by wydarzyło się naprawdę. Jednak czy w książkach zawsze muszą być suche fakty? Może czasami warto puścić wodze fantazji?
Taka relacja rzeczywiście byłaby czymś ciekawym.. Polka i Niemiec. Może w pewnym momencie doszło by między nimi do romansu? Groźny ssman i polska służąca.

Ogólnie jestem bardzo zachwycona tym, jak pisze Weronika i trzymam mocno kciuki, by każda kolejna książka była równie udana, a może nawet bardziej, jak ta. Mam nadzieję, że uda jej się rozwinąć skrzydła.

A Was, kochani, zachęcam do lektury. Nie pożałujecie!

Pierwszą książką w 2026 roku, od której nie mogłam się oderwać jest zdecydowanie debiut literacki Weroniki Ilskiej zatytułowany “Dziewczyna z konspiracji”.
Za chwilę dowiesz się, dlaczego ta powieść tak mnie pochłonęła.
Przede wszystkim miejsce akcji. Bowiem wydarzenia przedstawione w powieści rozgrywają się w czasach drugiej wojny światowej w Poznaniu. Dla mnie wybór tego miejsca był zdecydowanie na plus, ponieważ lubię to miasto i chętnie odwiedzę je ponownie, żeby pozwiedzać i poznać nowe miejsca. Ale wracając do powieści. Główną bohaterką jest Wanda - kobieta zaangażowana w konspirację, która stara sobie jakoś radzić w tych trudnych czasach. Jej mąż zaginął na samym początku wojny i od tego momentu Wanda nie wie, gdzie jest, ani co się z nim dzieje. Wszystkimi dostępnymi środkami stara się uzyskać jakiekolwiek informacje na jego temat i go odnaleźć. Dodatkowo jest pozbawiona wsparcia rodziców. Mają oni zupełnie inne priorytety niż córka. Dla nich najważniejsze jest przeżycie - nawet za wszelką cenę. Ukazanie w powieści tych skrajnie różnych postaw wobec rzeczywistości czyni z “Dziewczyny z konspiracji” powieść bardzo realistyczną, a nie tylko zapis wydarzeń.
Pewnego razu Wanda otrzymuje od przełożonych zadanie, aby zatrudnić się w restauracji Hotelu Bazar - miejsca spotkań wielu prominentnych i wysoko postawionych nazistów. Pracując jako kelnerka miała jednocześnie zbierać informacje przydatne dla podziemia. Z tego zadania wywiązywała się bardzo dobrze, aż do momentu, kiedy wpadła w oko jednemu z oficerów, który chciał uczynić ją swoją żoną. Z tej niekomfortowej sytuacji wybawił ją Friedrich von Heller, proponując jej pracę jako gospodyni we własnym domu. Wanda z jednej strony wie, że musi tę propozycję przyjąć z uwagi na własne bezpieczeństwo, z drugiej jednak strony doskonale zdaje sobie sprawę, że to może skończyć się źle.
Zresztą to nie jedyny dylemat z jakim musi zmagać się ta kobieta. Jest również wewnętrznie rozdarta pomiędzy miłością do męża, a uczuciem, które powstaje między nią a Stefanem - przyjacielem jej męża.
W powieści bardzo dobrze oddane są nastroje panujące wówczas w Polsce. Przerzucając kolejne strony książki czułam ten strach bohaterów o kolejny dzień, o bliskich, troskę o bieżące sprawy. To pokazało mi, że książka nie jest wyłącznie fikcją literacką, ale tak rzeczywiście mogło wtedy wyglądać.
Jedyną rzeczą, do której mogę się “przyczepić” jest fakt, że kilka wątków w tej historii nie zostało wyjaśnionych do końca, nad czym szczerze ubolewam, bo chciałabym poznać dalsze losy niektórych postaci.
Powieść świetnie się czyta. Nie ma w niej miejsca na zbędne opisy, czy dialogi. Końcówka jest również wzruszająca i zmuszająca niejako do refleksji. Takiej książki mi ostatnio było potrzeba. Jak wspomniałam na samym początku, ciężko się od niej oderwać. Dlatego chciałabym polecić ją szczególnie osobom, które uwielbiają czytać powieści obyczajowe rozgrywające się w czasach historycznych. Ale nie tylko - jeśli lubicie niesztampowe powieści, to ta książka spodoba się również dla Was. Jak tylko zobaczycie ją na półce w księgarni lub w bibliotece, to śmiało po nią sięgnijcie, bo naprawdę warto zapoznać się z historią przedstawioną w “Dziewczynie z konspiracji”.

„Dziewczyna z konspiracji” Weroniki Ilskiej przenosi nas do okupowanego Poznania, miasta, które z każdym kolejnym dniem coraz wyraźniej traci swoją polską duszę. Autorka skupia się na codziennym życiu mieszkańców, na strachu wpisanym w rutynę i na ciszy, która często mówi więcej niż słowa. Wanda, młoda kobieta czekająca na wieści o zaginionym mężu, to bohaterka pełna tęsknoty i nadziei, która z czasem zaczyna się kruszyć. Jej emocje są bardzo autentyczne, a wewnętrzne rozdarcie towarzyszy czytelnikowi niemal na każdej stronie.

Praca w Hotelu Bazar nie jest dla Wandy przypadkiem ani zwykłym zajęciem. To efekt działalności tajnej organizacji konspiracyjnej, do której zostaje wciągnięta i w imieniu której podejmuje pracę jako kelnerka. Jej zadaniem jest dyskretne obserwowanie i podsłuchiwanie rozmów bawiących się tam Niemców, wyłapywanie informacji o ich planach i działaniach. Eleganckie wnętrza, muzyka orkiestry i pozorna beztroska gości kontrastują z ogromnym ryzykiem, jakie podejmuje każdego dnia. To właśnie w tym miejscu Wanda poznaje dwóch Niemców – postacie, które w różny sposób i na zawsze wpłyną na jej dalsze losy. Autorka bardzo sprawnie buduje napięcie, pokazując, jak cienka granica dzieli codzienność od zagrożenia.

To opowieść o uczuciach rodzących się w cieniu wojny, o lojalności wystawionej na próbę i o prawdzie, która potrafi zranić, ale bywa też jedyną drogą do wewnętrznej wolności. Podobało mi się, że historia nie jest przerysowana, emocje rozwijają się stopniowo, a całość utrzymana jest w stonowanym, bardzo dojrzałym tonie.

Aż trudno uwierzyć, że to debiut autorki! Styl Weroniki Ilskiej jest przemyślany, obrazowy i pełen wrażliwości. To książka, która pokazuje wojnę z perspektywy jednostki i zostawia po sobie sporo refleksji.