Dziesięć Przykazań dla dzieci

Drogie dzieci! Dzisiaj chciałbym podzielić się z Wami historią o dziesięciu chłopcach. Choć opowieść ta mogłaby wydarzyć się w dowolnym miejscu na świecie, zabierzmy się razem do Afryki. W Afryce ludzie mają ciemny kolor skóry, co jest korzystne, gdyż chroni ich przed intensywnym słońcem. Gdybyście urodziły się tam, drogie dzieci, również miałybyście piękną, brązową skórę. Wszystkie dzieci na całym świecie, niezależnie od koloru skóry, języka, imienia, wieku czy wzrostu, należą do Boga Stworzyciela i są Jego dziećmi. Z tym przesłaniem pragnę opowiedzieć Wam historię o dziesięciu małych chłopcach z Afryki.Jednym z nich był Bamba, chłopiec z zamiłowaniem do wędrówek. Nie przebywał długo w jednym miejscu i zawsze był w ruchu. Nawet gdy nie znał swojego celu, wciąż przemierzał dalsze drogi. Kiedy pytano go, czego szuka, Bamba nie potrafił odpowiedzieć, lecz jego dusza zdawała się go prowadzić. Pewnego dnia, wcześnie rano, opuścił swoją wioskę, by wyruszyć w nowy, świeży dzień. Pozostawione słowa pożegnania mieszkańców wioski nadal brzmiały mu w uszach, gdy podążał w stronę wschodzącego słońca. Promienie światła wschodzące nad horyzontem witały go, a śpiew ptaków rozbrzmiewał niczym symfonia. Kwiaty budziły się do życia, a rześki powiew poranka delikatnie muskał jego twarz. Wtedy serce Bamby otwierało się szeroko, a jedno słowo, które krążyło w jego myślach, stało się głosem jego serca: BÓG.