Dziedziczka

Księżniczka Victoria podczas wycieczki konnej z towarzyszką Jane po terenie posiadłości, którą zamieszkuje ze swoją zaborczą matką, spada z konia i zauważa martwego mężczyznę. Dziewczyna mimo uporu otoczenia, że jej się przywidziało, drąży temat. Niestety jej możliwości pod nieustanną kontrolą księżnej i Sir Johna, doradcy matki, są bardzo ograniczone. Sprzymierzeńcem okazuje się jednak Jane, córka Sir Johna, która balansuje na cienkiej linie, próbując pomóc Victorii i jednocześnie szpiegując dla ojca...

Autorka na pierwszym planie ukazuje dwie zgoła zupełnie różne postacie kobiece, co zawsze mnie w literaturze bardzo interesuje. Victoria, przyszła królowa, która powinna posiadać umiejętność powściągania emocji i panowania nad sobą w każdej sytuacji, została przedstawiona jako próbująca wyrwać się spod klosza nastolatka, sprytna i inteligentna, jednak nie do końca pogodzona z otoczeniem, w którym przyszło jej żyć. Jej przyjaciółka Jane to z kolei bojaźliwa i posłuszna dziewczyna, która nieustannie obawia się rozsierdzić ojca. To właśnie w niej z biegiem akcji zachodzi największa przemiana. Na drugim planie odnajdziemy takie postacie kobiet, jak sama księżna Victoire - opętana wieczną obawą o zdrowie córki, kiedy jednak ta faktycznie jest chora, księżna o mały włos nie przyczynia się do jej śmierci - czy matka Jane, ciągle zmęczona życiem i wydawaniem poleceń żona, użalająca się nad swoim losem.

Dzięki śledztwu Victorii poznajemy też całą gamę osobistości płci męskiej, od władczego i przebiegłego Sir Johna poczynając, a na martwym doktorze kończąc. Widać tu spory dysonans pomiędzy możliwościami mężczyzn i kobiet w tamtych czasach, a także rozbieżności, jeśli chodzi o moralność obydwu płci.

Bardzo wciągająca i wartościowa powieść!

Polecam gorąco 🔥
5/5