Dyptyk

„Dyptyk” Justyny Mietlickiej to rasowy, hipnotyzujący thriller sensacyjny, który pędzi z prędkością sportowej Alfy Romeo. Zapomnijmy o powolnym tempie w stylu dawnej Syrenki, z całym szacunkiem do maszyny bo uwielbiam klimat PRL.
Ta powieść to dynamiczna, zmysłowa i świetnie naoliwiona maszyna, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala na ani jeden zbędny postój.Za potrzeba na żądanie raz można.
Charyzmatyczny złodziej sztuki Marcel oraz była właścicielka galerii Rita dostają ultimatum. Mają zaledwie 40 dni na odnalezienie zaginionego autoportretu Francisa Bacona. Ten bezwzględny limit czasu nadaje akcji mordercze tempo. Śledztwo rzuca bohaterów w niebezpieczny acz luksusowy i pełen obłudy świat międzynarodowego handlu dziełami sztuki. Ślady prowadzą przez eleganckie galerie Poznania, mroczne zaułki Mediolanu, aż po ekskluzywne wille nad malowniczym jeziorem Como. To dopiero podróż prawda? Presja czasu sprawia, że intryga ścieli się gęsto niczym trup u Holmesa, a fabuła wcale się nie krztusi, ani na moment. Autorka z precyzją łączy elegancję dzieł sztuki z brutalnością i chciwością przestępczego podziemia.
Dla mnie bomba kto nie czytał ten…niech przeczyta.

🏞️ Oboje nie było przekonani co może się wydarzyć [Recenzja] 🏞️

Była tam, gdy składał jej propozycję wyjazdu do Włoch. On bardzo chciał spędzić z nią kilka dni, a ona wręcz przeciwnie! Nie chciała się zgodzić.

Marcel specjalizuje się w kradzieży dzieł sztuki i jest w tym całkiem dobry. Tym razem musi skraść obraz, który nie będzie tak łatwo przejąć. Ale podejmuje się tego. Od początku nie jest to wcale takie łatwe i już przysparza to problemów.

Rita prowadzi galerie sztuki, która nie prosperuje za dobrze. Chyli się ku upadkowi raczej. A ona sama nie ma planu na to co zrobić by to naprawić. Jako osoba jest bardzo stanowcza i nieufna, gdy coś wymyka się jej spod kontroli.

Ich drogi się spotykają i zaczyna się cała gra o zdobycie obrazu. Sam ten motyw jest całkiem ciekawy pokazuje coś zupełnie innego jeśli chodzi o sztukę w fabule książki. Sztuka tutaj dosłownie jest "kradziona" i to przez człowieka, który już nie raz to robił. A obok stoi kobieta związana z sztuką. Nie jest to zabawne na swój sposób, że dwoje ludzi lubujących się w sztuce jest tak w tym różna?

Fajny pomysł na książkę! Ja lubię motyw sztuki w książkach zawsze mnie przyciąga. Z tego Wydawnictwa to już nie pierwsza książka z tym motywem. A ten mi się naprawdę spodobał! Kto nie chce zobaczyć jak bohaterowie kradną obraz!

Rozbudowana historia, pełna zadziwiem i nie koniecznie przewidywalna co dalej będzie z kradzieżą tego obrazu. Podobało mi się to!

Jedynie do czego mam zastrzeżenie? Wstawki z języka obcego, których nie miałam nigdzie przetłumaczonych. Takie coś byłoby pomocne.

Ale całościowo przyciąga do siebie, jak złodzieja do kradzionego obrazu!