Dworska tancerka

Nie można przegapić tej postaci. Gdy tylko ją ujrzymy, nie sposób oderwać wzroku. Kim jest tajemnicza kobieta stojąca na nabrzeżu portu w Jemulpo w błękitnej sukni i z kapeluszem ozdobionym wzorami róż w dłoni? Czy to narzeczona francuskiego konsula? Może to pierwsza Koreanka, która podejmie odważną podróż przez ocean, by zamieszkać w Paryżu? A może to dworska tancerka, której Taniec Wilgi zachwyca nie tylko króla, ale i każdego, kto go zobaczy? Możliwe, że to sierota, która wzrastała w pałacu królowej. Historia Ri Jin jest porywająca, gdyż jej losy splatają się nieodłącznie z dziejami Korei u schyłku XIX wieku, w okresie, gdy kraj otwierał się na świat, balansując między wpływami potężnych mocarstw i własnymi konfliktami wewnętrznymi. Porusza także jej emocjonalna podróż — odkrywając, że serce, które obudzi się zbyt późno, poniesie cierpienie. Wędrowałem z Ri Jin, uczestnicząc w jej radości, jej wzruszeniach, a także cierpiąc razem z nią. Odkrywałem dziewiętnastowieczny Paryż i przemierzałem korytarze królewskiego pałacu państwa Joseon. Wsłuchiwałem się w melodię fletu daegeum, tak pięknie odtwarzaną przez Kang Yeona. Ta proza jest pełna wrażliwości na piękno sztuki, muzyki i przyrody — skromna w słowach, lecz pulsująca intensywnymi, tłumionymi emocjami. Jestem przekonany, że każdy czytelnik głęboko przeżyje spotkanie z Dworską tancerką. Ja wciąż o niej myślę. — Dariusz Mieczysław Mól, "Twój styl"