Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dramaty podmiotów lirycznych
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Problematyka przeżyć podmiotów lirycznych bywa wyjątkowo zaskakująca. Autor, już na samym początku, umiejscawia się w roli teoretyka poezji, przywołując znanych uczonych, takich jak Sławiński czy Nycz, aby pokazać złożoność teorii "podmiotu lirycznego". Choć mógłby dalej rozwijać listę teoretyków, to skupia się na kluczowej dla swojej koncepcji myśli, wynikającej z lat lektury i pisania: podmiot liryczny, choć nie doświadcza przygód, przeżywa dramaty. Dramaty te, przedstawione w jego książce, są prawdopodobnie najbardziej klasyczną pracą uczonego dotychczas. Podchodzi on do swoich lektur z powagą i rozwagą, opierając się na bieżących badaniach oraz odwołując się do głębokiej tradycji poezji XX wieku i jej dziedzictwa jako przestrzeni możliwości. Badacz oferuje trzy sposoby interpretacji "dramatu" podmiotu: wobec tradycji, procesu poznawczego oraz w kontekście czasu i przestrzeni. Jest to lektura uwzględniająca różne pokolenia, języki, wyobraźnię i stosunek do poezji jako całości oraz do wiersza jako unikalnej reprezentacji poety.Recenzja prof. dr. hab. Mariana Kisiela sugeruje, że "podmiot liryczny", jako pewnego rodzaju "gatunek", przetrwał do dzisiaj, chociaż w różnych swoich wcieleniach i stylistycznych uwikłaniach, które zróżnicowały jego tekstowe i wyobrażeniowe środowisko. To wzbogaciło doświadczenie podmiotu lirycznego o samoświadomość i różnorodnie motywowaną niepewność co do jego literackiej egzystencji. Zyskał on niejako samowiedzę o swojej wirtualności jako bytu literackiego, zależnego od autora, który przydziela mu rolę w stopniu, w jakim uzna za stosowne, pozwalając mu być zarówno kimś, jak i nikim.Zapraszając do osobistych wypraw, badacz nie dąży do odkrycia wszystkich możliwych literackich "lądów", ale ma nadzieję, że jego podróże staną się ilustracją opisanych i jeszcze nieopisanych sytuacji w teorii liryki. Każda z tych ekspedycji ma na celu poznanie indywidualnych "dramatów": przygód, eksperymentów, transgresji tożsamości.Piotr Michałowski, profesor i literaturoznawca, jest autorem licznych książek naukowych i eseistycznych, zajmując się m.in. interpretacją poezji współczesnej oraz redagując prace zbiorowe poświęcone literaturze. Jego dorobek publikacyjny obejmuje prace takie jak "Miniatura poetycka", "Granice poezji i poezja bez granic" czy "Głosy, formy, światy". Jest także redaktorem dzieł dotyczących zmienności mediów literatury oraz analizy twórczości poetki Heleny Raszki.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Problematyka przeżyć podmiotów lirycznych bywa wyjątkowo zaskakująca. Autor, już na samym początku, umiejscawia się w roli teoretyka poezji, przywołując znanych uczonych, takich jak Sławiński czy Nycz, aby pokazać złożoność teorii "podmiotu lirycznego". Choć mógłby dalej rozwijać listę teoretyków, to skupia się na kluczowej dla swojej koncepcji myśli, wynikającej z lat lektury i pisania: podmiot liryczny, choć nie doświadcza przygód, przeżywa dramaty. Dramaty te, przedstawione w jego książce, są prawdopodobnie najbardziej klasyczną pracą uczonego dotychczas. Podchodzi on do swoich lektur z powagą i rozwagą, opierając się na bieżących badaniach oraz odwołując się do głębokiej tradycji poezji XX wieku i jej dziedzictwa jako przestrzeni możliwości. Badacz oferuje trzy sposoby interpretacji "dramatu" podmiotu: wobec tradycji, procesu poznawczego oraz w kontekście czasu i przestrzeni. Jest to lektura uwzględniająca różne pokolenia, języki, wyobraźnię i stosunek do poezji jako całości oraz do wiersza jako unikalnej reprezentacji poety.Recenzja prof. dr. hab. Mariana Kisiela sugeruje, że "podmiot liryczny", jako pewnego rodzaju "gatunek", przetrwał do dzisiaj, chociaż w różnych swoich wcieleniach i stylistycznych uwikłaniach, które zróżnicowały jego tekstowe i wyobrażeniowe środowisko. To wzbogaciło doświadczenie podmiotu lirycznego o samoświadomość i różnorodnie motywowaną niepewność co do jego literackiej egzystencji. Zyskał on niejako samowiedzę o swojej wirtualności jako bytu literackiego, zależnego od autora, który przydziela mu rolę w stopniu, w jakim uzna za stosowne, pozwalając mu być zarówno kimś, jak i nikim.Zapraszając do osobistych wypraw, badacz nie dąży do odkrycia wszystkich możliwych literackich "lądów", ale ma nadzieję, że jego podróże staną się ilustracją opisanych i jeszcze nieopisanych sytuacji w teorii liryki. Każda z tych ekspedycji ma na celu poznanie indywidualnych "dramatów": przygód, eksperymentów, transgresji tożsamości.Piotr Michałowski, profesor i literaturoznawca, jest autorem licznych książek naukowych i eseistycznych, zajmując się m.in. interpretacją poezji współczesnej oraz redagując prace zbiorowe poświęcone literaturze. Jego dorobek publikacyjny obejmuje prace takie jak "Miniatura poetycka", "Granice poezji i poezja bez granic" czy "Głosy, formy, światy". Jest także redaktorem dzieł dotyczących zmienności mediów literatury oraz analizy twórczości poetki Heleny Raszki.
