Downpour. The Griffith Brothers. Tom 2

Po "Dust Storm" przyszła pora na historię Raya - brata Chrisa z pierwszego tomu. Uważam, że książki można czytać niezależnie od siebie, choć trzeba mieć na uwadze, że pojawia się sporo wzmianek o wydarzeniach z pierwszej części. Wszystko jest objaśniane na bieżąco, więc raczej nikt się nie pogubi, ale znajomość "Dust Storm" daje pełniejszy obraz tła historii i wątków pobocznych.

Sięgnęłam po tę książkę zachęcona opisem, który od razu skojarzył mi się z "Zanim się pojawiłeś" Jojo Moyes. Finalnie podobieństwa są niewielkie, ale motyw Grumpy & Sunshine został tu naprawdę wyraźnie pokazany.

Przez chwilę bałam się, że będę miała problem z główną bohaterką, bo Brooke mimo że była rozczulająca to początkowo wydawała się być aż nazbyt przerysowana, ale po pierwszych rozdziałach jednak się "wyważyła".

Ray natomiast… to klasyczny gbur. Obrażony na świat i często chamski. Ciężko mu nie współczuć, bo jego życie wywróciło się do góry nogami bez szans na powrót na dawne tory i można w ten sposób usprawiedliwiać jego zachowanie. Momentami jednak łzy same cisnęły mi się do oczu przez to, jak traktował Brook. W późniejszych rozdziałach schodzi nieco z tonu, ale nadal bywa nieprzewidywalny, przez co mi trudno było z nim sympatyzować.

Mimo, że pomysł na historię był ciekawy, zabrakło mi tutaj czegoś, co sprawiłoby, że w pełni uwierzę w tę relację. Zamiast stopniowego budowania więzi miałam wrażenie, że uczucia bohaterów po prostu pojawiły się znikąd. Ciężko znaleźć mi ten punkt zwrotny, zapalnik, który wyjaśniłby tę magiczną metamorfozę ich relacji.

Pojawiają się sceny zbliżeń miedzy bohaterami - zabrakło rozmowy, jakiś "ustaleń" (ze względu na charakter tych praktyk). Niby wymieniają ze sobą parę zdań, ale tutaj też według mnie czegoś brakuje...

Wiele wątków zostało moim zdaniem potraktowanych "po macoszemu", rozwiązanych zbyt łatwo. Problemy rozwiązywały się nagle, bez wkładania pracy w naprawę sytuacji. Czuję przez to lekki niedosyt - jakbym przeczytała dobre streszczenie szczegółowe, a nie pełną historię 😕.

Za to muszę przyznać, że klimat rancza Griffithów całkowicie mnie kupił. To miejsce jest urzekające 💛. Sceneria i atmosfera tego miejsca to zdecydowany atut tej książki. Miło się zanurzyć w tej scenerii. Jeśli chodzi o tło historii myślę, że wszystko jest naprawdę dobrze przedstawione. Ranczo Griffithów (przynajmniej w mojej głowie) to naprawdę piękne, klimatyczne miejsce.

Mam mieszane odczucia po przeczytaniu tej książki. Styl prowadzenia historii autorki chyba nie do końca do mnie trafia, ale czekam historię CJ, bo ta postać mocno mnie zaintrygowała w Downpour.