Dobro małżonków. Identyfikacja elementu...

Badanie nad treścią bonum coniugum zajmuje istotne miejsce w hermeneutyce, wymagając szczegółowego zgłębienia tego zakresu tematycznego. Autor książki podejmuje to wyzwanie, odpowiadając na wezwania Jana Pawła II i Benedykta XVI skierowane do kanonistów o właściwe interpretowanie personalistycznych poglądów na temat małżeństwa zaprezentowanych na Soborze Watykańskim II w kontekście prawnego zastosowania. Praca ta łączy wartości poznawcze i praktyczne. W oparciu o analizy genetyczno-historyczne oraz epistemologiczno-metodologiczne, a także precyzyjnie określone hipotezy, Autor identyfikuje tytułowy składnik ad validitatem w orzecznictwach Roty Rzymskiej, odnosząc się do norm kodeksowych dotyczących niezdolności konsensualnej (kan. 1095, nn. 2-3 KPK) oraz symulacji zgody małżeńskiej (kan. 1101 § 2 KPK). Trybunał apostolski bada nowy, kluczowy element małżeństwa w ramach dawnych "nieautonomicznych" oraz współczesnych "autonomicznych" konfiguracji, nawiązując do trzech dóbr Świętego Augustyna. Kluczowe ustalenia studium wskazują na kierunki interpretacji bonum coniugum, ilustrując linie orzecznicze. Monografia podkreśla znaczenie spójności hermeneutycznej w kościelnym orzecznictwie prawnym, sugerując potrzebę poprawiania błędów w interpretacji norm prawnych przez niższe trybunały.