Do naszych dzieci

Włodzimierz Szer, urodzony w Warszawie w 1924 roku, pochodził z rodziny księgowego aktywnie zaangażowanego w żydowski ruch socjalistyczny Bund. W obliczu wybuchu II wojny światowej, Szer i jego ojciec wyjechali na wschód, do Rosji. Tam Włodzimierz wstąpił do Dywizji Kościuszkowskiej, biorąc udział w bitwie pod Lenino, gdzie szybko awansował od szeregowca do podpułkownika. Podczas zaciętych walk na przedpolach Warszawy, Szer został ranny, a jego bliscy zginęli w mieście, które było areną wielu tragedii.Po zakończeniu wojny, Włodzimierz osiedlił się w Łodzi, założył rodzinę i doczekał się dwóch córek. Ukończył chemię na Uniwersytecie Łódzkim, a następnie rozwijał karierę naukową w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN w Warszawie, gdzie prowadził badania nad zmodyfikowanymi polinukleotydami i ich rolą w biosyntezie białek.Rok 1967 przyniósł nowe wyzwania – Szer, wraz z rodziną, zdecydował się wyemigrować z Polski i podjął pracę jako profesor w School of Medicine na New York University. W czasie swojej kariery akademickiej wyszkolił wielu lekarzy i opublikował przeszło 160 prac naukowych. W 1999 roku, już na emeryturze, osiedlił się w malowniczym San Diego.W swoich wspomnieniach Włodzimierz Szer z nostalgią mówi o życiu w przedwojennej Warszawie, przeżyciach związanych z pobytem w Rosji, jak również o doświadczeniach wojennych i życiu w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Te osobiste relacje ukazują złożone i burzliwe losy człowieka, który przez całe życie konsekwentnie dążył do wiedzy i nauki.