Daj mi ten sandbox

Szymon Domański w swojej książce przypomina kitsune z dziewięcioma ogonami, zwodząc i prowadząc do swojego świata pełnego unikalnych skarbów i wspomnień. Tylko ci, którzy mu na to pozwolą, odkryją tajemnice związane z górą Fuji, dzielnicą szafranu oraz nauczą się nakręcać filmy o kaszlu. Jest to opowieść o szalonych nadziejach, rozczarowaniach, ale także o obietnicach, które często są niczym więcej jak tylko kapslami. Mimo trudności, Szymon Domański nie zamyka oczu na życie – przeciwnie, czerpie z niego pełnymi garściami. Historia, jaką opowiada, jest warta uwagi i stanowi zaproszenie do nowej gry, do której właśnie dołączył nowy gracz.Misza Sagi podkreśla dorastanie na polskich ulicach oraz nawiązania do Japonii, przeplatając to wszystko z wieloma skomplikowanymi słowami. Victor Ficenrski natomiast apeluje, by zachować otwartość umysłu w nieprzewidywalnej piaskownicy życia. Można w niej spotkać dziwaczne trio – psa, szczura i papieża – a także zatańczyć z brytyjskimi ekscentrykami. Jednak najważniejsze to nie odpuszczać i chronić to, co najcenniejsze, nawet jeśli miałby to być tylko koperek.