Czytanie Miłosza. O trzech postaciach ideologii estetycznej

Książka zgłębia kluczowe idee miłoszologii, przenosząc je na grunt literaturoznawstwa po zwrocie językowym. Autor skupia się na napięciu występującym między hermeneutycznymi próbami stabilizacji tekstu a praktykami stylistycznymi, które z natury rzeczy podważają tę stabilność. To podejście pozwala na nowo spojrzeć na wybrane dzieła Czesława Miłosza, przy czym szczególne zainteresowanie poświęca różnorodnym technikom literackim.Analiza estetycznej ideologii ujawnia, że ma ona wpływ na każdy akt lektury oraz na sposób obcowania z tekstem. Krytyczne podejście do czytania ukazuje, że podstawowe pojęcia badawcze, takie jak podmiot, mimesis, autobiografia czy całość, nabierają nowego znaczenia jako koncepcje negocjowane podczas aktu pisania i czytania, choć nie są dowolne.Książka wprowadza innowacyjne podejścia badawcze, oferując nowe spojrzenie na recepcję twórczości Miłosza. Jest to pierwsze takie zastosowanie idei Paula de Mana w kontekście polskiego modernizmu, rozumianego jako formacja kulturowa XX wieku. Autor koncentruje się głównie na rozważaniach teoretycznych dzieł Miłosza, mniej uwagi poświęcając ich historycznej poetyce. Przeanalizowano znaczenie metaforyki, retoryki, alegorii oraz ironii, a także ideologii estetycznej, w tym metalepsy, synekdochy i mimesis.