Czołg Stridsvagn 103

Analiza skupia się na pochodzeniu, rozwoju i roli szwedzkiego czołgu Stridsvagn 103 (Strv 103) w kontekście obronnej doktryny Szwecji podczas zimnej wojny. Wyjątkowy charakter szwedzkiej neutralności zakładał aktywne przygotowanie do samodzielnej obrony oraz dążył do technologicznej autonomii w produkcji uzbrojenia. Autor śledzi rozwój szwedzkiej broni pancernej od okresu międzywojennego, poprzez doświadczenia II wojny światowej, aż do powojennych wysiłków w poszukiwaniu nowego czołgu podstawowego. Szczególne znaczenie ma geneza koncepcji czołgu bezwieżowego (znanej jako Alternativ S), rolę, jaką odegrał Sven Berge, oraz szczegółowy program badań i testów z lat 1960-1967. Kolejno opisano produkcję seryjnych wersji Strv 103 oraz etapy ich modernizacji, podkreślając przemyślaną realizację projektu w zgodzie z defensywną doktryną i specyfiką skandynawskiego pola walki. W konkluzji zaznaczono, że Strv 103 nie ograniczał się do roli eksperymentu technicznego, ale stanowił istotny przykład unikalnej, narodowej drogi rozwoju broni pancernej, różniącej się od powszechnie przyjętych światowych wzorców. Tekst wzbogacono 60 fotografiami, 5 ilustracjami, 3 tabelami oraz czterema kolorowymi rzutami czołgu.