Czas drogi

W grudniu 1933 roku osiemnastoletni Patrick Leigh Fermor podjął niezwykłą podróż pieszą przez Europę, mając za cel Konstantynopol. Wybrał życie na trasie jako tramp, pielgrzym czy wędrowny uczony, z plecakiem, w którym nieodłącznymi towarzyszami były wiersze Horacego. Jego miejsca noclegowe były równie zróżnicowane jak przygody, które go spotkały — od skromnych przytułków i klasztorów, przez przytulne stodoły, aż po luksusowe zamki i pałace, do których wkraczał dzięki szczęśliwym zbiegom okoliczności.Książka "Czas drogi" to żywa i fascynująca opowieść o tej niezwykłej wędrówce autora, która prowadziła go z Niderlandów aż do granic Węgier. Fermor przemierzał malownicze teutońskie krajobrazy, zmierzał przez gotycką północ, mijał dawne rzymskie fortyfikacje wzdłuż Renu i Dunaju, by ostatecznie dotrzeć do serca Bałkanów i dawnych terenów Bizancjum. Jego relacja zachwyca bogactwem przygód i spotkań w drodze, która stała się jego fascynującą podróżą w głąb historii i kultury Europy.Od chwili rozpoczęcia tej wyprawy do wydania książki "Czas drogi" upłynęły czterdzieści cztery lata, w ciągu których Fermor przeżywał nie mniej niezwykłe przygody. Stał się kochankiem rumuńskiej księżniczki, brał udział w akcjach królewskiej kawalerii w Grecji, a nawet skakał ze spadochronem na okupowaną przez Niemców Kretę, by wspierać lokalnych partyzantów. Po wojnie zyskał uznanie jako jeden z najwybitniejszych podróżopisarzy w Wielkiej Brytanii.Kiedy Robert Macfarlane po raz pierwszy przeczytał "Czas drogi", książka dosłownie obudziła w nim pragnienie przygody. Zainspirowała jego wyobraźnię, sięgając najgłębszych zakamarków duszy, poruszając to, co Niemcy nazywają "Sehnsucht" — głęboką tęsknotą za nieznanym. Lektura ta skłoniła go do ruszenia w świat, by samemu doświadczyć podobnych emocji i przeżyć.