Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Czarne boisko
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Na czarnym boisku XX wieku rozgrywa się unikalny mecz między poetą a piłkarzem, w którym według Brkovicia jedynymi istotnymi wartościami są poezja i futbol. Obaj uczestnicy próbują trafić do bramki życia, a światło, które starają się dosięgnąć, przenika przez melancholijne wiersze czarnogórskiego poety. Poeta ten, próbując nawiązać relację z diabłem, niespodziewanie odnajduje się w objęciach miłości.Główny bohater wierszy, pełen sceptycyzmu wobec utopijnych idei i przepisów na szczęście, szuka wolności w historii własnego życia. Próbuje nawiązać kontakt z chłopcem, którym był w latach 70. XX wieku, tworząc w ten sposób poetycką mitologię rodzinną, gdzie matka pełni rolę duchowej przewodniczki. Język tych utworów, klarowny i nacechowany narracyjną prozą, co jakiś czas przekształca się w rytmiczne i rymowane pieśni, jakby wieczne Słowo przejmowało kontrolę nad poetą, chroniąc go przed cynizmem i rozpaczą.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Na czarnym boisku XX wieku rozgrywa się unikalny mecz między poetą a piłkarzem, w którym według Brkovicia jedynymi istotnymi wartościami są poezja i futbol. Obaj uczestnicy próbują trafić do bramki życia, a światło, które starają się dosięgnąć, przenika przez melancholijne wiersze czarnogórskiego poety. Poeta ten, próbując nawiązać relację z diabłem, niespodziewanie odnajduje się w objęciach miłości.Główny bohater wierszy, pełen sceptycyzmu wobec utopijnych idei i przepisów na szczęście, szuka wolności w historii własnego życia. Próbuje nawiązać kontakt z chłopcem, którym był w latach 70. XX wieku, tworząc w ten sposób poetycką mitologię rodzinną, gdzie matka pełni rolę duchowej przewodniczki. Język tych utworów, klarowny i nacechowany narracyjną prozą, co jakiś czas przekształca się w rytmiczne i rymowane pieśni, jakby wieczne Słowo przejmowało kontrolę nad poetą, chroniąc go przed cynizmem i rozpaczą.
