Córka Królowej Oceanu

Moja relacja z tą dylogią jest absurdalnie niedorzeczna. Normalnie książka pisana w takim stylu, dostałaby maksymalnie 2 ⭐️ albo skończyłaby jako DNF, ale te książki mają w sobie ✨ coś ✨ takiego, że zatracam się w tym świecie bez opamiętania.

Vibem ten tytuł przypomina mi historię, które czytałam na wattpadzie, gdy miałam z 12 lat ( a to było dobre 10 lat temu). Brak głębszego przedstawienia świata, krótkie i biedne opisy miejsc czy uczuć oraz płytkie dialogi. Autorka nawet nie stara się uczynić akcji bardziej ekscytującą i tajemniczą, bo wszytsko rozwiązuje się w następnym rozdziale. Wszystko jest prostolinijne i bez wyrazu.

Dla przykładu: Alosa wspomina w rozmowie z ojcem matkę i mówi, jak bardzo chciałaby ją zobaczyć. ROZDZIAŁ PÓŹNIEJ (tak dobrze widzicie, dosłownie rozdział później) nagle odnajduje ją i uwalnia, a ta po trzy minutowej rozmowie wskakuje do oceanu i tyle ją widzieli XDDDD No po prostu nie mogę, KTO TAK ROBI?! Przecież ledwo dało się to wszystko przyswoić, a już było po wszystkim.

Książka nie posiada żadnych elementów zaskoczenia ( z wyjątkiem jedno incydentu na wyspie, który był zarówno creepy jak i świetny pod względem akcji i emocji), bo autorka swoim stylem pisania wszystko nam zdradza, zanim się wydarzy.

Prawdopodobnie zastanawiacie się, dlaczego to ma tak wysoką ocenę, skoro wypowiadam się o niej tak krytycznie. Otóż nie wiem 🤷🏼‍♀️ A może inaczej. Wiem, ale to jest właśnie w tym wszystkim absurdalne. Ogromnie wkręciłam się w historię Alosy, którą wielbię i jestem wielką fanką tego wątku romantycznego. Mam słabość do piratów okej? A Riden i Alosa są wspaniali 🫠 Kocham ich przekomarzanki, pojedynki i dogryzanie. Przyciągają się wzajemnie, ale za każdym razem nie pozwalają temu przyciąganiu działać do końca. Nie jest to wątek romantyczny najwyższych lotów (zresztą jak cała ta książka), ale I don’t care.

Czy polecam wam te dylogię? Trudno stwierdzić, bo ma ona sporo wad, ale jednocześnie sprawia, że zapominam o całym świecie i pragnę stać się piratem. Mimo wszystko było to dla mnie super przygoda i myślę, że w przyszłości powrócę jeszcze do Alosy i jej załogi.