Codzienność i groza

Oliver Hilmes w swojej książce przedstawia poruszający obraz dnia codziennego mieszkańców Trzeciej Rzeszy, gdzie codzienne życie toczy się między beztroskimi koncertami a wyniszczającymi bombardowaniami miast. Odwaga często zostaje stłumiona przez surowe naciski narodowego socjalizmu, co autor pokazuje na przykładzie dramatycznych losów różnych osób z 1943 roku. Centralnym punktem tej opowieści jest historia Karlroberta Kreitena, młodego i obiecującego pianistę, który w wieku dwudziestu sześciu lat nieopatrznie wypowiada krytyczne słowo w niewłaściwym towarzystwie. W marcu 1943 roku nie podejrzewa jeszcze, że to zdarzenie zaważy na jego losie — sześć miesięcy później zostaje stracony przez powieszenie. Hilmes zręcznie ukazuje atmosferę rozpaczy i nadziei w Niemczech tamtego czasu: gdy armia niemiecka ponosi klęskę pod Stalingradem, a Joseph Goebbels wzywa do wojny totalnej. W tym okresie dzieci są ewakuowane na wieś dla własnego bezpieczeństwa, podczas gdy dorośli próbują zapomnieć o trudach życia, gromadząc się w kinach na seanse z Hansem Albersem w roli barona Münchhausena. Mimo że miasta leżą w gruzach, a zagłada trwa, niektórzy nadal wierzą w "ostateczne zwycięstwo", podczas gdy inni próbują się sprzeciwić despotycznej władzy. Dzięki mistrzowsko skonstruowanym portretom postaci, Hilmes ożywia bojowy rok 1943, tworząc emocjonującą mozaikę losów ludzi zmagających się z trudami wojny i życia pod rządami nazistów.