Cienie przy drewnianym moście

Zenia, utalentowana rzeźbiarka i pisarka, urodziła się 2 kwietnia 1922 roku w Łodzi. Jej życie od początku było naznaczone zaangażowaniem rodziców w żydowską partię socjalistyczną Bund. Ojciec, Mowsza Marcinkowski, pracował jako fryzjer, tak samo jak postać z jej książki „Cienie przy drewnianym moście”. Jej matka, Perla Wołek, zmarła, kiedy Zenia miała zaledwie 10 lat. Zenia rozpoczęła edukację w żeńskim gimnazjum Józefa Aba, marząc o karierze pisarki, jednak dramatyczne wydarzenia historyczne pokrzyżowały jej plany. W 1940 roku została zmuszona do przeniesienia się do getta, gdzie przetrwała pięć lat. To właśnie tam zaczęła swoją przygodę z rzeźbieniem, formując glinę w pierwsze dzieła. W sierpniu 1944 roku wraz z macochą Ewą Kleczewską została deportowana do Auschwitz-Birkenau, a następnie do kolejnych obozów koncentracyjnych. Po wyzwoleniu z Bergen-Belsen, Zenia zdecydowała się nie wracać do Polski, nie mając już nikogo bliskiego. Dzięki Szwedzkiemu Czerwonemu Krzyżowi, w lipcu 1945 roku wyjechała do Szwecji. W Sztokholmie rozpoczęła studia w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Rzeźby, gdzie kontynuowała swoją twórczą pracę z gliną, drewnem i kamieniem.Karierę literacką Zenia rozpoczęła w 1960 roku, tworząc powieści po szwedzku na temat swoich przeżyć w łódzkim getcie, obozów i życia po wojnie w Szwecji. Jej twórczość, w tym opowiadania i eseje, zyskała szerokie uznanie. Zenia zmarła 4 września 2007 roku, pozostawiając po sobie cenne dziedzictwo artystyczne i literackie.