Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Bliscy
DODAJ DO LISTY ŻYCZEŃ
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Czy można naprawdę uwolnić się od swojego pochodzenia? Jak dążenie do zdobycia wyższej pozycji społecznej wpływa na przyszłość kolejnych pokoleń? Czy życie osób, które znały nas tylko z opowieści, może kształtować nasze własne losy? Te istotne pytania rozważa noblistka Annie Ernaux w swoim zbiorze „Bliscy”, składającym się z trzech autobiograficznych opowieści. Autorka, analizując słowa, gesty i wydarzenia z życia swojego ojca, matki i siostry, rekonstruuje ich historie i odbija je w lustrze swoich przeżyć. Opisuje ojca, który jako dziecko musiał zastąpić szkołę pracą na polu, a w dorosłości osiadł w społeczeństwie skromnych, milczących ludzi. Opowiada o matce, której gwałtowność i duma popychały ją do marzeń o lepszym statusie i szacunku. Porusza również historię przedwcześnie zmarłej siostry, która naznaczyła rodzinne relacje Ernaux. Usilnie łączy przeszłość z teraźniejszością, tworząc obraz dziedzictwa swoich bliskich. Chociaż twierdzi, że potrafi opisywać historię emocjonalnie chłodno, to jednak ujęcia pamięci, które przedstawia, głęboko poruszają czytelnika. Zbiór zawiera trzy utwory: „Miejsce” („La Place”), „Pewna kobieta” („Une Femme”) oraz „Druga córka” („L'Autre fille”). Decyzja Akademii Szwedzkiej o przyznaniu literackiej Nagrody Nobla Ernaux to uznanie jej odwagi i precyzji w odkrywaniu korzeni, izolacji i ograniczeń, jakie niesie osobista pamięć. Jak zauważył Édouard Louis, autorka przeprowadziła znaczącą formalną rewolucję w literaturze, rezygnując z metafor i wyrazistych bohaterów, zamiast tego wyznaczając własną ścieżkę. Didier Eribon zauważył, że Ernaux nie tylko wzbogaca literaturę, ale pozwala również otwarcie mówić o przemocy i traumie związanej z pochodzeniem klasowym. Jej zdolność do uchwycenia istoty tych emocji w jednym zdaniu stanowi wzór dla wielu pisarzy, a uznanie jej twórczości Noblem to znak odrodzenia francuskiej literatury.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
31,26 zł
nowa
Pakujemy 12.11
- nowa książka
jak nowa
dobry
widoczne ślady używania
Dostępna ilość 3
Uwaga została 1 szt.
Posiadamy 3 szt.
Czy można naprawdę uwolnić się od swojego pochodzenia? Jak dążenie do zdobycia wyższej pozycji społecznej wpływa na przyszłość kolejnych pokoleń? Czy życie osób, które znały nas tylko z opowieści, może kształtować nasze własne losy? Te istotne pytania rozważa noblistka Annie Ernaux w swoim zbiorze „Bliscy”, składającym się z trzech autobiograficznych opowieści. Autorka, analizując słowa, gesty i wydarzenia z życia swojego ojca, matki i siostry, rekonstruuje ich historie i odbija je w lustrze swoich przeżyć. Opisuje ojca, który jako dziecko musiał zastąpić szkołę pracą na polu, a w dorosłości osiadł w społeczeństwie skromnych, milczących ludzi. Opowiada o matce, której gwałtowność i duma popychały ją do marzeń o lepszym statusie i szacunku. Porusza również historię przedwcześnie zmarłej siostry, która naznaczyła rodzinne relacje Ernaux. Usilnie łączy przeszłość z teraźniejszością, tworząc obraz dziedzictwa swoich bliskich. Chociaż twierdzi, że potrafi opisywać historię emocjonalnie chłodno, to jednak ujęcia pamięci, które przedstawia, głęboko poruszają czytelnika. Zbiór zawiera trzy utwory: „Miejsce” („La Place”), „Pewna kobieta” („Une Femme”) oraz „Druga córka” („L'Autre fille”). Decyzja Akademii Szwedzkiej o przyznaniu literackiej Nagrody Nobla Ernaux to uznanie jej odwagi i precyzji w odkrywaniu korzeni, izolacji i ograniczeń, jakie niesie osobista pamięć. Jak zauważył Édouard Louis, autorka przeprowadziła znaczącą formalną rewolucję w literaturze, rezygnując z metafor i wyrazistych bohaterów, zamiast tego wyznaczając własną ścieżkę. Didier Eribon zauważył, że Ernaux nie tylko wzbogaca literaturę, ale pozwala również otwarcie mówić o przemocy i traumie związanej z pochodzeniem klasowym. Jej zdolność do uchwycenia istoty tych emocji w jednym zdaniu stanowi wzór dla wielu pisarzy, a uznanie jej twórczości Noblem to znak odrodzenia francuskiej literatury.
