Betonowy umysł. Historia twardogłowych towarzyszy z PZPR

Andrzej Brzeziecki w swojej książce przedstawia fascynującą analizę polskiej sceny politycznej w okresie PRL. Ujawnia, jak nieformalna grupa nazywana „Betonem” próbowała rządzić twardą ręką. Ci nieprzejednani ortodoksi, pośród których surowo oceniano nawet Władysława Gomułkę jako zbyt liberalnego, byli promotorami antysemickich działań i niechęci wobec inteligencji oraz elit. Skupieni wokół struktur takich jak służby specjalne i media, potrafili sprytnie manipulować nastrojami społecznymi, co szczególnie uwidoczniło się podczas wydarzeń marca 1968 roku.

Pomimo jednak ich wpływów i strategicznego posługiwania się przez Moskwę, nigdy nie uzyskali pełni władzy w komunistycznej Polsce. Brzeziecki, autor uznawanej „Wielkiej gry majora Żychonia”, bacznie analizuje tę subtelną grę sił pomiędzy bardziej liberalnymi a dogmatycznymi frakcjami partyjnymi. Książka odkrywa kulisy politycznej sceny, pełnej intrygujących i często mrocznych postaci, wśród których wyróżnia się Mieczysław Moczar.

Brzeziecki ukazuje nie tylko działania, ale także sposób myślenia komunistycznych twardogłowych, oferując wgląd w ich percepcję kluczowych momentów historycznych z lat 1944-1989. Po upadku PRL w 1989 roku, wpływy „Betonu” nie zniknęły całkowicie. „Betonowy umysł” pomaga zrozumieć nie tylko dawną rzeczywistość, ale również tęsknoty za autorytarnymi rządami, które czasami zdają się być obecne do dzisiaj. Nawet bez istnienia PZPR, pewne sposoby sprawowania władzy i prowadzenia polityki okazują się trwałe.