Berlińska depresja. Dziennik

Książka to autentyczne świadectwo rocznego pobytu Andei Rottenberg w Berlinie. Czytelnik zyskuje dostęp do jej głębokich notatek z lektur, osobistych wspomnień dotyczących rodziny i przyjaciół oraz szczerych ocen wystaw i dzieł sztuki. Rottenberg nie ogranicza się jedynie do Berlińskich doświadczeń, ale również refleksyjnie spogląda na sytuację w Polsce, angażując się w protesty uliczne i działania na rzecz ochrony środowiska, zarówno lokalnie, jak i w kontekście Puszczy Białowieskiej. Autorka jawi się jako wprawna obserwatorka i aktywna uczestniczka życia społeczno-politycznego, przy czym wyraźnie ceni sobie sztukę i literaturę. Z wnętrza berlińskiego mieszkania w dzielnicy Wannsee, Rottenberg przywołuje wspomnienia, zanurzając się w analizie współczesnej rzeczywistości. W trakcie pobytu w Berlinie uczestniczy w licznych seminariach naukowych, nie bojąc się zabierać głosu w dyskusjach, a także zanurza się w życiu kulturalnym, odwiedzając koncerty i spotkania z interesującymi osobowościami. Często wypożycza i czyta książki, pisze oraz publikuje teksty, obiecując, że wkrótce podejmie kolejne twórcze wyzwania czy to literackie, czy wystawiennicze. Choć jej życie zewnętrznie wydaje się mocno osadzone w rzeczywistości, sama autorka czuje się czasem jak bohaterka z książki Olgi Tokarczuk – zawieszona pomiędzy różnymi światami.