„Pisane inną ręką”. Literackie pisarstwo etnograficzne i jego polska specyfika

Dla etnografów i etnografek prowadzenie badań w terenie jest kluczowym elementem zdobywania materiału empirycznego, często dostarcza przejmujących doświadczeń związanych z obcością i względnością świata. Niektórzy w ramach wyrażania swoich przeżyć, wątpliwości oraz fascynacji tworzyli nie tylko monografie naukowe, ale również sięgali po formy artystyczne, pisząc je bardziej intuicyjnie. Z biegiem czasu granice pomiędzy antropologią a literaturą zaczęły się zacierać. Książka była próbą otwarcia nowego obszaru badawczego – literackiego pisarstwa etnograficznego. Publikacja analizuje zarówno dawną, jak i współczesną polską twórczość literacko-etnograficzną, a sięga również do wywiadów z jej czołowymi twórcami, takimi jak Irena Borowik, Antoni Kroh, Andrzej Dybczak, Ludwika Włodek, Michał Garapich, Agata Maksimowska, Michał Rauszer, Izabela Wagner, Kacper Pobłocki, Agnieszka Pajączkowska oraz Vincent Crapanzano. Książka napisana przez Grażynę Kubicę zainteresuje tych, którzy tropią nowe drogi interpretacji antropologii, poznania nauki oraz refleksji nad rolą badacza w zmieniającej się rzeczywistości. Obejmuje zagadnienia „dwuręczności”, rozumianej jako naturalna tendencja do opisywania złożonych doświadczeń poza ramami formalnych tekstów naukowych oraz dążenie do odkrycia nowych sposobów przekazu w humanistyce i naukach społecznych. Grażyna Kubica, zatrudniona w Zakładzie Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, koncentruje się na historii antropologii, socjologii, pamięci społecznej, problematyce genderowej, herstorii oraz pisarstwie literacko-etnograficznym i antropologii wizualnej. Prowadzi badania terenowe i archiwalne na Śląsku Cieszyńskim, skąd pochodzi. Jej publikacje obejmują m.in. "Luteranie na Śląsku Cieszyńskim", "Siostry Malinowskiego, czyli kobiety nowoczesne na początku XX wieku", "Śląskość i protestantyzm" oraz "Maria Czaplicka: płeć, szamanizm, rasa". Opracowała także dziennik Bronisława Malinowskiego oraz współredagowała tomy poświęcone jego dziedzictwu w naukach społecznych i humanistycznych. Jest aktywna w tworzeniu wystaw fotograficznych i filmów oraz angażuje się w działalność redakcyjną i stowarzyszeniową. Doceniona została szeregiem nagród, w tym Nagrodą im. Narcyzy Żmichowskiej i Nagrodą Klio.