Barański. Rozmowa-rzeka

Andrzej Barański znany jest z tworzenia kina, które wyróżnia się niekonwencjonalną dramaturgią. Świadomie rezygnuje z sensacyjnych wątków i intrygujących zwrotów akcji, koncentrując się na subtelnościach i detalach, które występują pomiędzy głównymi zdarzeniami. Filmowy świat Barańskiego, jak sam przyznaje, należy mierzyć w centymetrach, a nie w metrach. W swoich dziełach sięga najczęściej po losy zwykłych ludzi, a szczególnie fascynują go małe społeczności, prowincjonalne krajobrazy i codzienne życie.Reżyser nigdy nie marzył o wielkim sukcesie. Jego pasją od zawsze było tworzenie filmów o znanych mu dobrze małych miasteczkach i ludziach z tych miejsc. Sukces postrzega jedynie jako możliwość kontynuacji swojej pracy nad kolejnymi projektami. Nawet z trudności potrafi wyciągać pozytywy; kiedy myśli o swojej nieobecności na Festiwalu w Gdyni z filmem „Księstwo”, dostrzega w tym wszystkim pewne piękno. Jego debiutancki film, „Wolne chwile”, również nie zdobył uznania w konkursach. Te dwa filmy, które rozpoczęły i zamknęły pewien etap jego twórczości, tworzą teraz swego rodzaju symboliczną ramę. Ta rama zbudowana z dwóch zdyskwalifikowanych projektów, otwiera i zamyka jego dorobek artystyczny w niezwykłej, harmonijnej symetrii. Czy można znaleźć coś piękniejszego niż taka pełnia i równowaga?