Teresa Karśnicka-Kozłowska - sylwetka autora

Teresa Karśnicka-Kozłowska przyszła na świat w 1927 roku w Karszewie, będąc najstarszą spośród córek Ksawerego i Wandy Karśnickich. Dzieciństwo wspominała z nostalgią jako czasy pełne beztroski, które bezpowrotnie zakończyły się wraz z wybuchem wojny we wrześniu 1939 roku. Wojna przyniosła z sobą katastrofę, a dla jej rodziny oznaczała ucieczkę i wysiedlenie, które Teresa określała jako „koniec ich świata”. Stracili ojca, który poległ jako ochotnik w kawalerii, a dalsze lata wojny spędzili na wysiedleniu we wsi Bystra niedaleko Gorlic. W tej trudnej rzeczywistości, w 1943 roku, odeszła także jej matka. Po wojnie, w osadzonej w Polsce Ludowej nowej rzeczywistości, Teresa i jej rodzeństwo musieli odnaleźć drogę życia jako ludzie bez majątku, odebranego im przez powojenną reformę.

W 1951 roku Teresa ukończyła studia na Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, a rok później poślubiła Jana Kozłowskiego. Para miała trzech synów: Antoniego, Ksawerego i Andrzeja. Teresa poświęciła się pracy jako bibliotekarka, realizując się zawodowo od 1952 do 1992 roku, głównie w Bibliotece Głównej Politechniki Gdańskiej. Była inicjatorką powstania Działu Informacji Naukowej i czynnie zaangażowała się w działalność opozycyjną, biorąc udział w tworzeniu Komisji Zakładowej „Solidarności” w Politechnice Gdańskiej oraz w działaniach podziemnych tej organizacji.

Po upadku komunizmu w Polsce, Teresa włączyła się w tworzenie Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego, stając się jego członkiem-założycielem w 1990 roku. Jej życie zakończyło się niespodziewanie 25 sierpnia 2002 roku.