Ryszard Rudnicki - sylwetka autora

Polski matematyk i profesor związany z Polską Akademią Nauk, ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach w 1980 roku, a w 1987 uzyskał tam doktorat pod kierunkiem Andrzeja Lasoty. Siedem lat później, w 1993 roku, zdobył stopień doktora habilitowanego na tej samej uczelni. Zyskał tytuł profesora nauk matematycznych w 2001 roku. Obecnie jest kierownikiem Oddziału w Katowicach Instytutu Matematycznego PAN oraz pełni funkcję zastępcy kierownika Centrum Zastosowań Matematyki tej instytucji. Otrzymał nagrodę główną Polskiego Towarzystwa Matematycznego im. Hugona Steinhausa.

Opublikował podręcznik akademicki "Wykłady z analizy matematycznej wyd. 2" (PWN, 2020) oraz monografię "Modele i metody biologii matematycznej" (IMPAN, 2014). Jego badania w teorii półgrup operatorów Markowa doprowadziły do udowodnienia wersji alternatywy Foguela. Alternatywa ta twierdzi, że w przypadku półgrup operatorów Markowa z jądrem całkowym, albo są one wymiatające z przestrzeni zwartych, albo mają gęstość niezmienniczą. Wykluczenie jednej z tych możliwości automatycznie wskazuje na wystąpienie drugiej, co bywa kluczowe przy badaniu ich asymptotycznej stabilności. Za te osiągnięcia w 1997 roku przyznano mu nagrodę Wydziału III PAN.

Współpracując z J. Tiurynem i D. Wójtowiczem, stworzył model opisujący rodziny paralogów w genomie, potwierdzając tym samym tzw. pierwsze prawo genomiki. Pracował również z A. Bobrowskim, T. Lipniackim oraz K. Pichórem nad modelami ekspresji genów w komórkach, wykorzystując stochastyczne równania przełączane do opisu rozkładów mRNA i białek.