Maria Gerson-Dąbrowska - sylwetka autora

Polska artystka, znana ze swojej wszechstronności jako pisarka, malarka i rzeźbiarka, była córką uznanego malarza Wojciecha Gersona. Początkowo pobierała nauki pod jego kierunkiem, a później kontynuowała edukację w Akademii Paryskiej. Od 1891 roku jej prace były regularnie prezentowane na wystawach w warszawskich salonach. Jest autorką obrazów takich jak "Ucieczka do Egiptu" czy "Melancholia".

Zajmowała się także nauczaniem rysunku w szkołach dla dziewcząt w Warszawie oraz tworzyła cenione utwory literackie dla dzieci i młodzieży, ze szczególnym zamiłowaniem do sztuk dramatycznych, które również reżyserowała w teatrach szkolnych. Do jej najważniejszych publikacji należą "Historia prawdziwa o Grzesiu z Sanoka" (1899), "Obrazki historyczne uscenizowane" (1911), "Baśń o królowej Róży. Fantazja w 3 odsłonach" (1924), "Obrazy żywe" (1920), "Ubiory teatralne" (1922), "Wielcy artyści. Ich życie i dzieła" (1924), "Polscy artyści. Ich życie i dzieła" (1927), "Burek i jego przyjaciele" (1908) oraz "Nasi przyjaciele" (1936).

W 1910 roku stworzyła tablicę pamiątkową upamiętniającą setną rocznicę urodzin Fryderyka Chopina, która znajduje się w Parku im. Adama Mickiewicza w Sanoku przy tzw. Źródełku Chopina. Była żoną Ignacego Dąbrowskiego, pisarza i nauczyciela, którego rzeźbę portretową wykonała na jego pomniku nagrobnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie sama również spoczęła.