Maciej Żemojtel - sylwetka autora

Maciej Żemojtel jest leśnikiem z wykształcenia, lecz jego prawdziwą pasją od ponad dwóch dekad pozostaje górołaztwo. Uważa, że esencją świadomego podróżowania jest nieustanne odkrywanie i poznawanie różnych aspektów świata, zarówno geograficznych, przyrodniczych, jak i ludzkich, co znajduje odzwierciedlenie w historii i kulturze lokalnych społeczności. Od lat 80. systematycznie odkrywa góry Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej, wyposażony jedynie w plecak i namiot.

Szczególnie upodobał sobie Karpaty, które traktuje jako unikalny fenomen kulturowy i geograficzny. Często wraca na Bałkany, zwłaszcza w rejony gór na granicy czarnogórsko-albańskiej, gdzie nie tylko zdobywa nowe szczyty, ale także angażuje się w życie lokalnych społeczności góralskich. Przemierza mniej uczęszczane szlaki, kierując się mapą i kompasem, choć nie stroni również od popularnych tras beskidzkich, podkreślając, że każda część Karpat posiada unikalny klimat i wartości kulturowe. Według niego przyjrzenie się współczesnym zjawiskom danego regionu jest równie fascynujące co zgłębianie jego przeszłości.

W 1997 roku współtworzył Klub Karpacki. Do tej pory uczestniczył w około 200 wyprawach, ze szczególnym upodobaniem zwiedzając ukraińskie i rumuńskie Karpaty, także w zimowych warunkach na nartach turowych. Wielokrotnie odwiedzał też góry Bułgarii, Chorwacji, Słowenii, Czarnogóry, Macedonii i Albanii.

Żemojtel miał bliskie związki z górami również w kontekście zawodowym, mieszkał przez lata w Wołowcu w Beskidzie Niskim, gdzie współpracował w hodowli kóz i pracował w schronisku PTTK. W ramach swoich studiów na Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego prowadził badania na temat chrząszczy drapieżnych w Magurskim Parku Narodowym.

Obecnie, mieszkając w Krakowie, Żemojtel od 2006 roku współpracuje z wydawnictwem Bezdroża, gdzie pełni funkcje autora, redaktora i konsultanta. Opublikował poradnik turystyki zimowej oraz jest współautorem licznych przewodników dotyczących Bieszczad, Tatr Polskich oraz Transylwanii i Rumunii. Jego teksty i fotografie znalazły się również w innych publikacjach Bezdroży oraz w Almanachu Karpackim „Płaj”.