Helena Dunicz - Niwińska - sylwetka autora

Polska artystka, specjalizująca się w grze na skrzypcach, była także znaną tłumaczką literatury poświęconej historii muzyki klasycznej oraz autorką wspomnień z okresu wojennego. Choć urodziła się w Wiedniu, jej rodzinnym miastem był Lwów, gdzie do roku 1943 mieszkała z rodziną. Już jako dziesięciolatka rozpoczęła naukę skrzypiec w konserwatorium prowadzonym przez Polskie Towarzystwo Muzyczne. W latach 1934-1939, oprócz studiów pedagogicznych, kontynuowała rozwijanie swoich umiejętności muzycznych. W styczniu 1943 roku została aresztowana, a po pobycie w więzieniu na Łąckiego we Lwowie, w październiku tegoż roku, razem z matką trafiła do Auschwitz. Tam, w Birkenau, pełniła rolę skrzypaczki w orkiestrze kobiecej aż do stycznia 1945 r. Po ewakuacji trafiła do obozów Ravensbrück i Neustadt-Glewe, skąd wyzwolono ją w maju 1945 r. Po zakończeniu wojny wróciła do Krakowa z przyjaciółką Wisią Zatorską, i to miasto stało się jej nowym domem. Pracowała w Polskim Wydawnictwie Muzycznym do 1975 roku, piastując stanowisko zastępczyni kierownika redakcji wydawnictw edukacyjnych dla szkół muzycznych. Jej książka „Drogi mojego życia. Wspomnienia skrzypaczki z Birkenau” stanowi barwny, ale zarazem tragiczny zapis losów jej najbliższych, z których tylko brat Bolesław przeżył wojnę, oraz szczegółowy opis dni spędzonych w orkiestrze obozowej w Birkenau. Helena Dunicz Niwińska całkowicie oddała się muzyce, która była dla niej siłą pozwalającą przetrwać lata spędzone w Auschwitz.