Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Almanach teatralny 2023
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Almanach to często zbiorcze wydawnictwo, które mieści w sobie teksty z różnych dziedzin, takich jak nauka, kolekcjonerstwo czy sztuka, publikowane zazwyczaj raz w roku. Może również przedstawiać najważniejsze wydarzenia minionego roku z kalendarzem na rok nadchodzący. Zazwyczaj definicje almanachów nie są zbyt szczegółowe i ograniczają się do tej podstawowej formy. Rzadko kiedy wiążą się z wyszukanymi strategami czytelniczymi czy bardziej wyrafinowaną strukturą kompozycji.Ten szczególny tom podejmuje się pogłębienia tego wieloaspektowego pojęcia. Zawiera trzynaście tekstów, które w większości koncentrują się na historii polskiego dramatu, teatru oraz edukacji teatralnej. Cztery z nich zwracają uwagę na różnorodne nurty widowiskowe w Europie i Azji, a niektóre teksty zawierają edycje materiałów źródłowych, które mogą stać się inspiracją dla przyszłych badaczy. Tematyka poszczególnych artykułów jest niezwykle zróżnicowana i zasługuje na uważne przestudiowanie.Redaktor tej publikacji, profesor dr hab. Krzysztof Kurek z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalizuje się w naukach o teatrze, co widać w przenikliwości i głębokości poszczególnych artykułów. Recenzja wydawnicza książki "Almanach teatralny 2023" przedstawia interesujące spojrzenie na tę dziedzinę.Spis treści obejmuje m.in. artykuł Janusza Deglera o teatrze, Edwarda Krasińskiego o archiwum warszawskiego PWST z lat 1949-1954, a także Jana Michalika o korespondencji Tadeusza Pawlikowskiego. Znajdziemy tu również teksty Lecha Sokoła o młodości Ibsena, Katarzyny Buczek o programie szkolnym w Międzyrzeczu Koreckim, oraz inne, równie fascynujące artykuły.Szczególnie ciekawe są eseje takie jak Jarosława Komorowskiego o kijowskim teatrze, Marianny Lis o jawajskim teatrze cieni, oraz Wiktorii Tabak o agresywnym humanizmie Centrum Politycznego Piękna. Każdy tekst w tym tomie wnosi coś unikalnego, co czyni książkę wartościową lekturą nie tylko dla teatrologów, ale i wszystkich zainteresowanych kulturą i historią teatru.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Almanach to często zbiorcze wydawnictwo, które mieści w sobie teksty z różnych dziedzin, takich jak nauka, kolekcjonerstwo czy sztuka, publikowane zazwyczaj raz w roku. Może również przedstawiać najważniejsze wydarzenia minionego roku z kalendarzem na rok nadchodzący. Zazwyczaj definicje almanachów nie są zbyt szczegółowe i ograniczają się do tej podstawowej formy. Rzadko kiedy wiążą się z wyszukanymi strategami czytelniczymi czy bardziej wyrafinowaną strukturą kompozycji.Ten szczególny tom podejmuje się pogłębienia tego wieloaspektowego pojęcia. Zawiera trzynaście tekstów, które w większości koncentrują się na historii polskiego dramatu, teatru oraz edukacji teatralnej. Cztery z nich zwracają uwagę na różnorodne nurty widowiskowe w Europie i Azji, a niektóre teksty zawierają edycje materiałów źródłowych, które mogą stać się inspiracją dla przyszłych badaczy. Tematyka poszczególnych artykułów jest niezwykle zróżnicowana i zasługuje na uważne przestudiowanie.Redaktor tej publikacji, profesor dr hab. Krzysztof Kurek z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalizuje się w naukach o teatrze, co widać w przenikliwości i głębokości poszczególnych artykułów. Recenzja wydawnicza książki "Almanach teatralny 2023" przedstawia interesujące spojrzenie na tę dziedzinę.Spis treści obejmuje m.in. artykuł Janusza Deglera o teatrze, Edwarda Krasińskiego o archiwum warszawskiego PWST z lat 1949-1954, a także Jana Michalika o korespondencji Tadeusza Pawlikowskiego. Znajdziemy tu również teksty Lecha Sokoła o młodości Ibsena, Katarzyny Buczek o programie szkolnym w Międzyrzeczu Koreckim, oraz inne, równie fascynujące artykuły.Szczególnie ciekawe są eseje takie jak Jarosława Komorowskiego o kijowskim teatrze, Marianny Lis o jawajskim teatrze cieni, oraz Wiktorii Tabak o agresywnym humanizmie Centrum Politycznego Piękna. Każdy tekst w tym tomie wnosi coś unikalnego, co czyni książkę wartościową lekturą nie tylko dla teatrologów, ale i wszystkich zainteresowanych kulturą i historią teatru.
