Życiorys własny przestępcy

Urke Nachalnik, znany również jako Icek Boruch Farbarowicz, nie był typowym obywatelem, którego można by uznać za przykład praworządności. Miał na sumieniu liczne przestępstwa, takie jak włamania oraz kradzieże. Podczas swojego ostatniego pobytu w rawickim więzieniu, spisał wspomnienia swojego pełnego wzlotów i upadków życia. Książka ta nie jest jedynie rejestracją jego czynów, ale także ukazuje proces demoralizacji, który zaprowadził go na drogę przestępstwa.Podczas lektury należy pamiętać, że wspomnienia Nachalnika wykraczają poza typową autobiografię osoby mającej problemy z prawem. Stanowią one również obraz obyczajów panujących w ówczesnym świecie przestępczym. Tło, które autor kreśli, dopełniają ukazane z detalami podrzędne spelunki, złodziejskie meliny i domy publiczne. To właśnie w tych miejscach Nachalnik spędzał czas, oddając się grze w karty oraz uczestnicząc w zakrapianych alkoholowych spotkaniach czy orgiach w towarzystwie upadłych kobiet. Kobiety odgrywały znaczącą rolę w jego życiu, a częste odniesienia do nich sprawiły, że niektórzy krytycy określali jego wspomnienia mianem literatury mającej charakter pornograficzny.Życiorys Nachalnika został po raz pierwszy opublikowany w styczniu 1933 roku, kiedy miał on 35 lat, z czego 15 spędził w więzieniach. Od momentu, gdy zaczął pisać, już nigdy nie powrócił do przestępczego życia, co sugeruje, że jako literat odnalazł swoje prawdziwe powołanie, przewyższając w tym talent do złodziejstwa.