Życie towarzyskie i uczuciowe

W latach 1946-1959 Warszawa, a zwłaszcza tak zwana "warszawka", była miejscem pełnym interakcji i napięć, które Leopold Tyrmand potrafił uchwycić jak nikt inny. Był nie tylko pisarzem i publicystą, lecz także jazzmanem i bon-vivantem, który z pasją obserwował otaczającą go rzeczywistość. Tyrmand, niechętny do przekroczenia granic dobrego smaku, został niemalże wymazany z tradycji intelektualnej pokoleń Polaków. W swojej książce "Życie towarzyskie i uczuciowe", Tyrmand ostro krytykował postawy środowiska intelektualnego, w tym pisarzy, dziennikarzy i twórców filmowych, zarzucając im serwilizm wobec systemu komunistycznego. Nie udało mu się wydać tej książki w Polsce, co przyczyniło się do jego decyzji o emigracji. Publikacja fragmentu w tygodniku "Kultura" wywołała kontrowersje, ponieważ wielu przedstawicieli polskiej elity kulturalnej rozpoznało siebie w opisanych postaciach. Dziś, kiedy znamy już tożsamość nie tylko tych, którzy dla korzyści zachwalali socjalistyczne ideały, ale i tych, którzy nie wahali się donosić na przyjaciół, książka ta zyskuje nowy wymiar. Jej odbiór staje się szczególnie przejmujący i refleksyjny.