Zabójcza korekta

„Zabójcza korekta” Stefano Bartezzaghiego to naprawdę oryginalny pomysł na książkę. Autor przygotował sto rozdziałów, a w każdym z nich ukrył dziesięć różnego rodzaju błędów. Mogą to być pomyłki językowe, literówki, przekręcone fakty czy celowo wprowadzone nieścisłości. Zadaniem czytelnika jest je odnaleźć, a następnie połączyć wskazówki, by odkryć wiadomość prowadzącą do rozwiązania zagadki tajemniczej śmierci pisarza.

Brzmi prosto? Nic bardziej mylnego! Sam pomysł bardzo mi się spodobał, ale szybko przekonałam się, że odnalezienie wszystkich błędów jest dużo trudniejsze, niż początkowo zakładałam. Przyznam, że nie udało mi się wyłapać kompletu pomyłek w każdym rozdziale. I właśnie to było w tym wszystkim najbardziej frustrujące, ale jednocześnie wciągające - człowiek zaczyna czytać uważniej, analizować każde zdanie i zastanawiać się, czy dana rzecz rzeczywiście jest błędem, czy może kolejnym elementem układanki.

Ta książka sprawiła też, że zupełnie inaczej spojrzałam na pracę korektora. Na co dzień łatwo zapomnieć, jak ogromnej uwagi wymaga wyłapanie nawet najmniejszej literówki czy nieścisłości. Tutaj autor celowo zrobił z błędów główny element zabawy i pokazał, jak łatwo można coś przeoczyć, nawet wtedy, gdy bardzo się staramy. A przy okazji stworzył nietypową łamigłówkę, która wymaga od czytelnika spostrzegawczości, cierpliwości i logicznego myślenia.

Nie jest to więc książka, którą po prostu się czyta. To raczej książka, z którą trzeba wejść w interakcję. Można potraktować ją jak kryminalną zagadkę, intelektualne wyzwanie albo nietypową rozrywkę na kilka wieczorów. Jeśli lubicie książki, które zmuszają do kombinowania i pozwalają sprawdzić własną spostrzegawczość, „Zabójcza korekta” może być dla Was naprawdę ciekawym doświadczeniem.