Wyga

Uważajcie - ci, którzy otworzą zbiór opowiadań "Wyga" Jacka Londona, spędzą swoje dni po tej lekturze, wypełniając je marzeniami o Jukonie, wyścigach zaprzęgów i złocie. Obiecuję, że już nigdy nie spojrzycie na swoje życie tak samo.

Christopher "Kit" Bellew jest leniwym, wolnym duchem, który odziedziczył swoje bogactwo za sprawą ciężkiej pracy i dyscypliny ojca. Spędzając dni w mieście, znudzony i niespokojny, dostaje możliwość by pomóc swojemu kuzynowi i wujkowi w wyprawie w ramach “gorączki złota” na Alasce. Każdy człowiek na takiej wyprawie potrzebuje niebotycznych ilości jedzenia, aby przetrwać surową zimę na północy i każdy musi je sam przetransportować (lub z pomocą tubylców, którzy zawstydzają białych ludzi). Jednak Kit znajduje sposób, a przy okazji zyskuje przydomek, nowe imię, które zostanie z nim na zawsze. Po przejściu przez lodowate jeziora, rwące rzeki i bezlitosne terytorium, Christopher staje się wielkim człowiekiem w wielkim kraju, którego wszyscy kochają, zazdroszczą i starają się z nim konkurować. Nie będziesz chciał przegapić tej niesamowitej przejażdżki przez Jukon.

Nie zawsze lubiłam takie historie przygodowe w stylu tych, które pisał Jack London. Dosłownie niedawno poczułam niesłabnącą potrzebę poznawania otaczającego mnie świata, chęci podróży i poznania "prawdziwego życia. Z drugiej strony  żyję też życiem typowej dwudziestokilkulatki - ciężko byłoby mi się wyrwać np. w szaloną podróż dookoła świata. Na szczęście są tacy autorzy jak London, którzy inspirują do niemożliwego i wzbudzają ducha poszukującego odkrywcy. Podczas gdy moje bezpośrednie pragnienia były zaspokajane przez czytanie o długich nocach pod gwiazdami w pustynnych kanionach Arizony lub o mrozie gryzącym w dzikich zakątkach Jukonu, te powieści służyły zaostrzeniu mojego apetytu na przygodę, niebezpieczeństwo i dziką naturę!

Christopher jest doskonałym przykładem takiego kuszenia. London mocno wciąga czytelnika w awanturniczą przygodę, nie puszczając go aż do ostatniej strony, przedstawiając surowe, choć niezwykle ciekawe życie Christophera. Od razu poczułam z nimi nić porozumienia - ja również nie chciałabym gnić w miejscu i tylko korzystać z majątku swojego ojca. Też chciałabym móc skorzystać z pełnego życia. Prowadzeni przez Londona, my, czytelnicy, brniemy przez górską breję, powtarzamy każdy krok Christophera do tego stopnia, że po przekroczeniu wzgórza i rozpoczęciu prawdziwej przygody wierzymy, że sami jesteśmy Christopherem - jego wyczyny stają się naszymi własnymi, a jego sukces jest też naszym osiągnięciem. Razem przeistaczamy się z dandysa w twardego weterana, którego mogły stworzyć tylko “tamte czasy”. Żaden inny autor ani żadna powieść nie wyrwała mnie tak całkowicie z normalnego i nie przeniosła w czasie i przestrzeni, tak jak ta. I nigdy nie było postaci, w którą czułabym się bardziej zaangażowana, jak w postać Christophera.

Ciesz się swoją własną włóczęgą po krystalicznych skarpach Alaski. Postaraj się nie być zbytnio rozczarowany, gdy zdasz sobie sprawę, że urodziłeś się za późno, by wyruszyć w góry w poszukiwaniu złota. Nasze pokolenie będzie miało swoje cuda tak jak i oni mieli własną “gorączkę złota”. Polecam "Wygę" wszystkim fanom Jacka Londona, a jeśli jeszcze jej nie nie czytaliście, musicie to nadrobić jak najszybciej. To jeden z tych klejnotów, po które trzeba się nieco schylić - ale kiedy zobaczycie jego pełny blask to zrozumiecie, że naprawdę było warto.

"Wyga" to zbiór opowiadań Jacka Londona. Każde z opowiadań jest przygodą z życia bohatera, więc choć każde funkcjonuje jako samodzielna opowieść, muszą one być czytane po kolei.

Christopher "Kit" Bellew, średnio zamożny mężczyzna z mnóstwem wolnego czasu i pogrążony w niechęci felietonista prasowy, jest besztany przez swojego wuja za bycie bezużytecznym fajtłapą. Dzięki temu wujowi udaje się go namówić do towarzyszenia mu i kuzynom w wyprawie po złoto do Klondike. Po przewiezieniu tony sprzętu przez przełęcz, Kit odkrywa, że lubi surowe życie na świeżym powietrzu i postanawia zostać na Północy na stałe. Poprzez serię przygód czytelnik jest świadkiem jego przemiany z “przeciętniaka” w twardego, prawdziwego mężczyznę. W końcu dzięki swoim umiejętnościom pokonywania zamarzniętych szlaków zyskuje uznanie, które przyjmuje niczym odznakę honorową.

Jako protagonista, Christopher pozostawia wiele do życzenia. Na początku, kiedy jest jeszcze wielkomiejskim paniczem, jest niesamowicie irytujący. Kiedy już zaczyna odkrywać swoje wewnętrznego twardego mężczyznę, wykazuje niesamowity dar do samouwielbienia, nigdy nie pomijając okazji, by zatrzymać się i głośno podziwiać, jakim wspaniałym człowiekiem się stał. Na szczęście w miarę upływu książki Christopher staje się coraz bardziej znośny, ale w całym zbiorze jego pomocnik Shorty jest o wiele bardziej sympatyczną postacią niż on sam.

"Wyga" został po raz pierwszy opublikowany w formie książkowej w 1912 roku, po tym jak wszystkie opowiadania zostały wcześniej opublikowane w magazynie Cosmopolitan. Choć opowiadania te nie zostały spłycone do poziomu opowieści przygodowych dla nastoletnich chłopców, wydaje się, że podjęto świadomą próbę dostarczenia prostej, przyjemnej dla tłumu rozrywki, pozbawionej jakichkolwiek poważnych wątków filozoficznych, które często można znaleźć w opowiadaniach Jacka Londona. Na początku swojej kariery Jack London opublikował kilka znakomitych zbiorów opowiadań z Klondike. Opowiadania w zbiorze "Wyga" sprawiają wrażenie znajomych fabuł przerobionych z tych wcześniejszych historii, ale pozbawionych wszelkich wzmianek o przetrwaniu najsilniejszych, nieuchronności śmierci czy brutalnej obojętności natury na życie ludzi. Jack London próbuje tu robić to, co wychodzi mu najlepiej, spisując kronikę epickiej wyprawy po przetrwanie, ale i tak ma się wrażenie, że jest to gorszy odpowiednik dużo lepszych, wcześniej opowiedzianych historii.

Historie zawarte w zbiorze "Wyga" to dobre, kompetentnie skonstruowane opowieści przygodowe, ale w żadnym wypadku nie są one rewelacyjne. Jeśli nigdy nie czytaliście twórczości Jacka Londona i chcecie zanurzyć się w jego lodowatych wodach, to nic złego nie wyniknie z zagłębienia się w ten tom. Ci, którzy znają pisarstwo Jacka Londona, wiedzą jednak, że jest on zdolny do znacznie lepszych prac niż ta. "Wyga" dostarcza przyjemnej satysfakcji i rozrywki - jeśli rozważymy ten zbiór jako proste opowiadania przygodowe to mamy do czynienia z dziełem rewelacyjnym. Po prostu jestem nieco zawiedziony - to nie jest to, co koniecznie szukam w pracach tego autora.