Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Wiersze wybrane
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Choć tom ten nosi tytuł „Wiersze wybrane”, zawiera niemal całą twórczość Ryszarda Krynickiego od jego literackiego debiutu w 1969 roku aż po najnowsze utwory, co sprawia, że mógłby być zatytułowany „Wiersze prawie wszystkie”. Przeglądając tę bogatą antologię, uderza nas przede wszystkim wyjątkowa biegłość językowa poety. Krynicki, znany jako jeden z filarów tzw. „poezji lingwistycznej”, znacznie wykracza poza tradycyjne ramy tego stylu, który pierwotnie służył jako narzędzie Nowofalowej krytyki języka komunistycznej ideologii. Jego twórczość demaskuje coś znacznie głębszego i subtelniejszego; uczynił bowiem z polskiego języka instrument o niezwykłej elastyczności, co wyróżnia go spośród wielu wybitnych polskich poetów. Szczególnie jego wiersze z lat 70. to swoiste eksploracje możliwości języka, od konstrukcji składniowych, przez zawiłości wieloznaczności, aż po rozbudowane struktury gramatyczne, zainspirowane pracami profesora Klemensiewicza. W tej dziedzinie trudno znaleźć mu równych, może jedynie Białoszewski czy Barańczak mogliby stanąć z nim w jednym szeregu.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Choć tom ten nosi tytuł „Wiersze wybrane”, zawiera niemal całą twórczość Ryszarda Krynickiego od jego literackiego debiutu w 1969 roku aż po najnowsze utwory, co sprawia, że mógłby być zatytułowany „Wiersze prawie wszystkie”. Przeglądając tę bogatą antologię, uderza nas przede wszystkim wyjątkowa biegłość językowa poety. Krynicki, znany jako jeden z filarów tzw. „poezji lingwistycznej”, znacznie wykracza poza tradycyjne ramy tego stylu, który pierwotnie służył jako narzędzie Nowofalowej krytyki języka komunistycznej ideologii. Jego twórczość demaskuje coś znacznie głębszego i subtelniejszego; uczynił bowiem z polskiego języka instrument o niezwykłej elastyczności, co wyróżnia go spośród wielu wybitnych polskich poetów. Szczególnie jego wiersze z lat 70. to swoiste eksploracje możliwości języka, od konstrukcji składniowych, przez zawiłości wieloznaczności, aż po rozbudowane struktury gramatyczne, zainspirowane pracami profesora Klemensiewicza. W tej dziedzinie trudno znaleźć mu równych, może jedynie Białoszewski czy Barańczak mogliby stanąć z nim w jednym szeregu.
