Wiedźma z Sudetów (barwione brzegi)

Sięgam po książki autorki po raz czwarty i wiem, że nie jest to ostatni raz !
To, co Monika Raspen stworzyła na podstawie historycznych źródeł i zebranych materiałów, przerosło moje oczekiwania. Otrzymujemy wielowątkową, dopracowaną opowieść, która nie pozwala oderwać się od lektury ani na chwilę. Nie ma tu miejsca na zbędne dłużyzny – każda kolejna strona przynosi nowe emocje i skłania do refleksji.
Dawno żadna książka nie wzbudziła we mnie tylu skrajnych uczuć. Złość na ludzką zawiść, bezmyślność, ślepotę i okrucieństwo mieszała się z niedowierzaniem, że w imię wiary i walki z rzekomym złem dochodziło do tak potwornych czynów. Opisy wydarzeń, które miały miejsce między innymi w Nysie czy Jesioniku, są wstrząsające. Trudno pojąć, jak łatwo człowiek potrafił wydać wyrok na drugiego człowieka tylko dlatego, że był inny lub stał się niewygodny.
Najbardziej poruszyło mnie jednak to, że autorka nie zamknęła tej historii wyłącznie w przeszłości. Pokazała, że choć minęły stulecia, ludzka zazdrość, podłość, uprzedzenia i skłonność do osądzania bez dowodów wcale nie zniknęły. Zmieniły się jedynie czasy i narzędzia.
Nie mogę napisać, że była to książka, przy której dobrze się bawiłam. To była lektura wymagająca, momentami bolesna, ale przede wszystkim niezwykle wartościowa. Zostawia po sobie świadomość tego, do czego zdolny jest człowiek, gdy pozwala, by strach, fanatyzm i nienawiść przejęły nad nim kontrolę.
Żałuję jedynie, że nie poznałam dalszych losów niektórych bohaterów. Zżyłam się z nimi na tyle, że po zamknięciu książki czułam niedosyt i zwyczajnie nie chciałam jeszcze opuszczać tego świata.
Pióro Moniki Raspen po raz kolejny udowodniło swoją siłę. Jest dojrzałe, pełne emocji, doskonale wyważone i oparte na ogromnym szacunku do historii. Autorka nie epatuje okrucieństwem dla samego efektu – pokazuje je po to, by przypominać, jak cienka bywa granica między wiarą a fanatyzmem oraz między sprawiedliwością a bezdusznym osądem.
To jedna z tych książek, które zostają z czytelnikiem na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Zdecydowanie polecam – szczególnie osobom, które cenią powieści historyczne oparte na faktach, skłaniające do refleksji i wywołujące prawdziwe emocje.