Wiano bezimiennych. Oratorium słupskie

Już od najmłodszych lat byłem zafascynowany podróżami, zwłaszcza tymi w nieznane. Moja przygoda z wędrówkami zaczęła się w dzieciństwie, kiedy to rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania ze względu na pracę ojca, wojskowego meteorologa. Z czasem odkryłem również inną, równie silną potrzebę – chęć powrotu. Szukałem miejsca, które byłoby dla mnie niezbędne do życia, do którego tęskniłbym, niezależnie od tego, czy krótko, czy długo byłem poza nim. Każda podróż, niezależnie od celu, kończyła się pragnieniem zobaczenia znajomych krajobrazów – pagórków, lasów, jezior, dolin rzek – które przywracały mi wewnętrzny spokój. Wróciłem do domu ze świadomością, wzbogacony o nowe doświadczenia, ale także z jeszcze większym uznaniem dla mojego miejsca na ziemi. Dopiero z czasem zdałem sobie sprawę z głębokiego zakorzenienia w tym miejscu, którego piękno i historia inspirowały mnie do dalszej twórczości. Moje miasto, którego urok odkrywałem przez dziesiątki lat, stało się moim domem. Ci, którzy zamieszkiwali je przede mną, znani i nieznani, byli świadkami historii, którą teraz próbuję oddać w mojej pracy. Fascynacja tym miejscem oraz jego historia skłoniły mnie do stworzenia oratorium, które Zdzisław Pawiłojć z Słupska wzbogacił muzyką. Ryszard Kazimierz Hetnarowicz, urodzony w 1954 roku w Inowrocławiu, jest dziennikarzem, eseistą i poetą, a także jednym z założycieli Teatru Rondo. Od lat mieszka w Słupsku, gdzie napisał tekst do polskiej mszy "Missa miseri cordis" (Msza serca ubogiego), której prawykonanie miało miejsce w 2008 roku z muzyką Leszka Kułakowskiego. Hetnarowicz jest również redaktorem i autorem książek takich jak "100 lat słupskiej komunikacji" (2010) oraz "Tradycja, sztuka i wrażliwość. 65-lecie Teatru Lalki "Tęcza" w Słupsku" (2012). Jego dorobek twórczy obejmuje także ponad 30 tekstów piosenek i pieśni, zarówno z muzyki rozrywkowej, jak i poważnej. Publikował swoje reportaże i eseje głównie w lokalnych czasopismach i wydawnictwach.