Waldorff. Ostatni baron Peerelu

Narracja opowiada o fascynującym życiu Jerzego Waldorffa, postaci znanej jako ostatni baron PRL-u i opiekun narodowego dziedzictwa. Wpisał się on w historię polskiej krytyki muzycznej jako legenda i przyczynił się znacząco do ochrony warszawskiego cmentarza Stare Powązki przed zniszczeniem. Waldorff był również inicjatorem największej w czasach Polski Ludowej prywatnej, a zatem nielegalnej, akcji zbierania funduszy na zakup willi Atma w Zakopanem, gdzie powstało Muzeum Karola Szymanowskiego. Historia Waldorffa to także opowieść o jego przedwojennych sympatiach faszystowskich oraz roli w powojennym współtworzeniu tygodnika "Przekrój". Jego życie nieodłącznie związane było z miłością do muzyki Szymanowskiego oraz z obecnością jamnika Puzona, który towarzyszył mu podczas wystąpień telewizyjnych. Opowiada również o przyjaźniach z literatami, takimi jak Konstanty Ildefons Gałczyński czy Stefan Kisielewski, oraz o młodzieńczym romansie z zagadkowym Isiem. Związki te przeplatały się z jego 60-letnią relacją z tancerzem Mieczysławem Jankowskim, co tworzyło różnorodny i pełen emocji obraz życia Jerzego Waldorffa.