W śmiertelnym boju

Wspomnienia Gottloba Herberta Bidermanna stanowią ważny element literatury wspomnieniowej poświęconej frontowi wschodniemu, plasując się wśród takich klasyków jak "Zapomniany żołnierz" Sajera czy "Przystanek Moskwa" Happego. Przeżycie wojny przez autora można uznać za niemalże cudowne, ponieważ został wielokrotnie ranny i stracił wielu kolegów, z którymi rozpoczął swoją kampanię wschodnią, a którzy zginęli w bezkresach Rosji. Mimo brutalności tego frontu, Bidermann czuł się dziwnie przyciągany do wschodniego teatru działań wojennych. Choć miał propozycje bezpieczniejszych stanowisk, powracał tam regularnie, uzależniony od adrenaliny, której doświadczał na froncie. Jego szlak bojowy obejmował zarówno Krym, gdzie uczestniczył w zdobywaniu Sewastopola, jak i walki pod Leningradem. Ostatecznie brał udział w obronie Prus Wschodnich, nosząc na swoim ramieniu legendarny dziś napis "Kurland". Wojska w Kurlandii nigdy nie uległy wrogowi, a białe flagi pojawiły się dopiero po kapitulacji Niemiec. Po tejże kapitulacji Bidermann trafił do sowieckich łagrów, skąd po kilku latach powrócił do Niemiec, będąc u kresu swoich sił. W okresie powojennym spisał swoje wspomnienia, w których wyraźnie wyraził krytykę wobec Hitlera i ówczesnych niemieckich władz. Czy jego wyznania były w pełni szczere, pozostaje zagadką.